حياتمند

2010-03-15T01:34:00.000-07:00

در راستای اینکه امروز لیلی فرهادپور و وحیدپوراستاد و کیان تاجبخش و سمیه مومنی از زندان آزاد شدند و مصطفی تاج زاده هم دو روز قبل از زندان آزاد شد و امروز خانواده نداآقاسلطان به دیدنش رفتند، و به امید این که تا روز عید بقیه زندانی ها هم آزاد بشوند و چهارشنبه سوری هم که الکی نیست که هدر برود، لذا برخی سووالات لازم در این روز محترم ذیلا به عرض می رسد. لطفا به این سووالات پاسخ نمی خواهد بدهید، هزار تا سووال مهم تر مانده که هنوز کسی به آنها پاسخ نداده، لذا سووالات مهم را طرح کرده و برای اینجانب یا هر کسی که دوست دارید بفرستید و بی خود منتظر جواب نمانید.

سووال اول: چرا آیت الله خامنه ای به خودش می گوید " ما"؟

گزینه اول: چون تنهایی حوصله اش سررفته است.

گزینه دوم: چون می خواهد بیندازد گردن دیگران.

گزینه سوم: چون این همه اشتباه نمی تواند کار یک نفر باشد.

گزینه چهارم: چون خودش می داند که خودش نیست.

سووال دوم: کامران دانشجو، وزیر علوم گفت " شما فکر می کنید من چی هستم؟ وزیر؟ من حمالم.... از نظر روانشناسی کامران فوق الذکر چه شخصیتی دارد؟

گزینه اول: واقع بین

گزینه دوم: واقع بین خواری طلب

گزینه سوم: خواری طلب معمولی

گزینه چهارم: خودبزرگ بین

سووال سوم: با توجه به اینکه یکی از نویسندگان نوشته است " رهبری قابل تطهیر نیست." در صورت ضرورت شستشوی رهبر مذکور باید از چه راهی استفاده کرد؟

گزینه اول: با لکه بر دامنش را بشوییم، ولی با پیراهنش چکار کنیم؟

گزینه دوم: بیندازیم توی وایتکس خیس بخورد و پهنش کنیم تا باد ببردش.

گزینه سوم: اپیلاسیون کنیم تا بشود هوگو چاوز.

گزینه چهارم: فایده ندارد، این جنس قابل تمیز شدن نیست.

سووال چهارم: چه شباهتی میان ریگی و احمدی نژاد وجود دارد؟

گزینه اول: هر دو تا در بیابان بیشتر رشد می کنند.

گزینه دوم: هر دو تا وقتی محافظ دارند شجاع اند.

گزینه سوم: هر دو تا فکر می کنند رهبر هستند، در حالی که مردم اینطور فکر نمی کنند.

گزینه چهارم: هر سه پاسخ صحیح است.

سووال پنجم: امامی کاشانی گفت " مسلمانان باید بیضه اسلام را حفظ کنند." برای حفظ شیئی مذکور باید چه کنیم؟

گزینه اول: لگد نزنیم.

گزینه دوم: فشار ندهیم.

گزینه سوم: از روبرو درگیر نشویم.

گزینه چهارم: از دستمال استفاده کنیم.

سووال ششم: امام جمعه تهران گفت " مردم ایران عورت دین را حفظ کنند." در غیر این صورت چه اتفاقی می افتد؟

گزینه اول: همه چیز معلوم می شود.

گزینه دوم: باید برای همه پاپوش دوخت.

گزینه سوم: شفافیت در این مورد بی فایده است.

گزینه چهارم: چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است.

سووال هفتم: اگر حسن روحانی گفته باشد که " عده ای می خواهند با یک باند کشور را اداره کنند." این جمله چه نوع جمله ای است؟

گزینه اول: جمله تاریخی.

گزینه دوم: ماضی بعید.

گزینه سوم: خبر بیات.

گزینه چهارم: از خواب بیدار شو، ساعت داره زنگ می زنه.

سووال هشتم: رحیم مشائی گفته است " تقلب در انتخابات ایران امکانپذیر نیست." چرا چنین جمله ای گفته شده است؟

گزینه اول: چون گوینده عقل اش را داده و به جایش هفده تا شغل گرفته.

گزینه دوم: چون شنونده باید عاقل باشد.

گزینه سوم: چون یک مرتاض هندی گفته است.

گزینه چهارم: چون دو مرتاض هندی گفته اند.

کامیون حمل زباله

2010-03-08T03:16:00.000-08:00

ر
ر
روزی من با یک تاکسی به فرودگاه مي رفتم. ما داشتیم در خط عبوری صحیح رانندگی می کردیم که ناگهان یک ماشین درست در جلوی ما از جای پارک بیرون پرید. راننده تاکسی ام محکم ترمز گرفت. ماشین سر خورد، و دقیقاً به فاصله چند سانتیمتر از ماشین دیگر متوقف شد!کا

راننده ماشین دیگر سرش را ناگهان برگرداند و شروع کرد به ما فریاد زدن. راننده تاکسی ام فقط لبخند زد و برای آن شخص دست تکان داد. و منظورم این است که او واقعاً دوستانه برخورد کرد.کا

بنابراین پرسیدم: ((چرا شما تنها آن رفتار را کردید؟ آن شخص نزدیک بود ماشین تان را از بین ببرد و ما رابه بیمارستان بفرستد!)) در آن هنگام بود که راننده تاکسی ام درسی را به من داد که اینک به آن می گویم: ((قانون کامیون حمل زباله))کا

او توضیح داد که بسیاری از افراد مانند کامیون های حمل زباله هستند. آنها سرشار از آشغال، ناکامی، خشم، و ناامیدی در اطراف می گردند. وقتی آشغال در اعماق وجودشان تلنبار می شود، آنها به جایی احتیاج دارند تا آن را تخلیه کنند و گاهی اوقات روی شما خالی می کنند.کا

به خودتان نگیرید. فقط لبخند بزنید، دست تکان بدهید، برایشان آرزوی خیر بکنید، و بروید.کا

آشغال های آنها را نگیرید و پخش کنید به افراد دیگر ی در سرکار، در منزل، یا توی خیابان ها.کا

حرف آخر این است که افراد موفق اجازه نمی دهند که کامیون های آشغال روزشان را بگیرند و خراب کنند.کا

زندگی خیلی کوتاه است که صبح با تأسف از خواب برخیزید، از این رو..... ((افرادی را که با شما خوب رفتار می کنند دوست داشته باشید. برای آنهایی که رفتار مناسبی ندارند دعا کنید.))کا

زندگی ده درصد چیزی است که شما می سازید و نود درصد نحوه برداشت شماست.کا
کا
کا

* به نقل از مشهدی ها
_________

2010-02-24T00:23:00.000-08:00

من اگر روح پريشان دارم
من اگر غصه هزاران دارم
گله از بازي دوران دارم
دل گريان،لب خندان دارم
به تو و عشق تو ايمان دارم
____________________________

پ.ن : این روزها دیگه دل و دماغی نیست برای نوشتن. تو اگر در طپش باغ خدا را دیدی بگو که ماهی ها حوضشان بی آب است

خدا را شکر میکنم

2009-12-16T01:21:00.000-08:00

i
برای همسرم
که میگه امشب شام سوسیس داریم, چون امشب خونه پیش منه و نه بیرون با کس دیگری
i
i
برای شوهرم
که مثل یه گونی سیب زمینی افتاده روی مبل، چون خونه پیش منه و نه بیرون توی بارها
i
i
برای نوجوانی
که از شستن ظرفها شکایت دارد و این یعنی خونه مونده و تو خیابون نیست
i
i
برای مالیاتی که پرداخت میکنم
چون به این معناست که شغلی دارم
i
i
برای شلوغی و کثیفی خانه بعد ار مهمانی
چون یعنی دوستانی دارم که پیشم میان
Ii
i
برای لباسهایی که کمی برام تنگ شدن
چون یعنی غذا برای خوردن دارم
i
i
برای سایه ای که شاهد کار منه
چون یعنی خورشید تو زندگیم میتابه
i
i
برای پنجره هایی که باید تمیز بشه و ناودانهایی که باید تعمیر بشه
چون یعنی خانه ای برای زنگی کردن دارم
i
i
برای جای پارکی که در انتهای پارکینگ پیدا میکنم
چون یعنی قادر به راه رفتن هستم و وسیله نقلیه دارم
i
i
برای کوه لباسهایی که باید شسته و اتو بشوند
چون یعنی رختی برای پوشیدن دارم
i
i
برای کوفتگی و خستگی عضلاتم آخر روز
چون یعنی قادر بودم که سخت کار کنم
i
i
و خدا را شکر میکنم برای زنگ ساعتی که صبح مرا از خواب بیدار میکند
چون یعنی هنوز زنده هستم

2009-12-07T04:45:00.000-08:00

winds of change

در مسکو قدم می زنم

پیش به سمت گورکی پارک

به وزش باد تغییر گوش می کنم

سرباز ها عبور می کنند

و به وزش باد تغییر گوش می کنیم

دنیا به جایی رسیده است

گمانش را می کردی

که ما بتوانیم این سان نزدیک باشیم چون برادران

عطر آینده در هواست

من می توانم آنرا هرکجا استشمام کنم

که با وزش باد تغییر می وزد

مرا به جادوی لحظا ها ببر

در یک شب با شکوه

آنجا که کودکان فردا رویا پردازی می کنند

با وزش باد تغییر

درخیابان به پیش می روم

خاطرات دور

در گذشته مدفون شده اند برای همیشه

در مسکو قدم می زنم

پپیش یه سمت گورکی پارک

و به وزش باد تغییر گوش می کنیم

مرا به جادوی لحظا ها ببر

در یک شب با شکوه

آنجا که کودکان فردا رویا پردازی می کنند

همراه من و تو

مرا به جادوی لحظا ها ببر

در یک شب با شکوه

آنجا که کودکان فردا رویا پردازی می کنند

با وزش باد تغییر

باد تغییر به جلو می وزد

به سمت صورت زمان

همچون گردبادی که خواهد نواخت

زنگ آزادی برای آرامش خیال را

باشد تا بالالایکا بخواند

هرآنچه را که گیتار من می خواهد بگوید

مرا به جادوی لحظا ها ببر

در یک شب با شکوه

آنجا که کودکان فردا رویا پردازی می کنند

همراه من و تو

مرا به جادوی لحظا ها ببر

در یک شب با شکوه

آنجا که کودکان فردا رویا پردازی می کنند

با وزش باد تغییر

____________________________________________________________________

پ.ن 1 - ترجمه آهنگ wind of change از گروه scorpions که با حال و هوای این روزها بی ربط نیست

پ.ن 2 - احساس می کنم این روزها اتفاقاتی در حال رخ دادن است

پ.ن 3 - در هند هم دیروز برخی از احزاب حیدرآباد درگیری هایی با پلیس و مردم داشتند که شهر را به حالت نیمه تعطیل کشانده است

پ.ن 4 - 16 آذر هم گذشت و من به آینده ای دیگر چشم دارم

پ.ن 5 - این آهنگ رو از لینکی که گذاشتم بگیرید و بشنوید. از ترجمه من هم امیدوارم خوشتون بیاد

تنهایی ام را با تو قسمت می کنم سهم کمی نیست

2009-11-26T05:28:00.000-08:00

نهمحمد علی بهمنی

ه
نگاه می کنی به من شبیه لحظه خیال
ومن فسون چشم تو در اوجم و پر بر و بال

به آذرخش چشم تو نمی رسد دو دست من
و حال شاعرانه ام به قاف قله وصال

در آسمان چشم من تو هم ردیف بوسه ای
و جرعه جرعه جام من به فکر لحظه محال

ز شب ستاره چیده ای به موی خود کشیده ای
سحر شدم ز چشم تو ز نوش آن همه زلال

مگر نگاه سبز تو ستاره باز شب شود
وگرنه میوه ای چنین چگونه شد از شب کال ؟

کمی به داد من برس در این شب برهنگی
لبی به جام من بزن بنوش ار این رو به زوال

حیدرآباد- 27 نوامبر 2009

______________________________________________

پ.ن 1 : قرن ما شاعر اگر داشت که کبوتر با کبوتر باز با باز نبود شعار پرواز

پ.ن 2 : چند شب پیش حال غریبی داشتم. حالی که دو بیت اول شعر رو بهم داد. اما دیشب بعد از شنیدن چند ترانه مابقی ابیات غزل تکمیل شد

پ.ن 3 : تردید های مرا اگر پایانی باشد همانا گرفتن دست های توست

پ.ن 4 : کاش آنانی که دوستشان داریم بی پرده می دانستند

2009-11-19T09:45:00.000-08:00

داستانهایمان را با شوق می نویسم. با اشتیاقی عجیب به نگارش فصل بعد و غافل ار آنکه پایان داستان یعنی پایان نویسنده. نویسنده ای که داستانهایش هرگز چاپ نخواهند شد. نوبسنده ای که حتی دوستانش نمیخوانندش . و این قصه ادامه دارد
پس همانطور که قرار بر بی قراری بود به ننوشتن ادامه دادم و می دهم و این بار گمانم به بدگمانی بیشتری می رود و آن اینکه این بار حتی این وبلاگ خاطرات هم تنها بماند بدای مدت ها. به سان کشتی غریق دریا بی رقصی به روی عرشه و دخترکی با موهای تمام بلوند و دامن چین چین سفید که دستها را با مهارت تمام از بازوان بالا بکشد در رقص تانگو و هر از گاهی چشم در چشم مسافران مشتاق کشتی سر برگرداند با ریتم گیتار. ه
حضوری از تو در ذهنم نفس می کشد و مرا به سرایش چشمانت فرا می خواند. اما تو که هیچ وقت عکسی به من نداده ای. چگونه در قافیه ی سیاه و نگاه یقین کنم ؟ حضوری از تو در کنارم مهمان می شود و مرا به چای سبز دعوت می کند روزاروز و همین جاست که آرزو می کنم کاش در چشمان تو می شد شنا کرد : آبی آبی مهتابی... ه
سراسر ماجرا همین است. یکی من . . . یکی تو باز از سر. و من فکر می کنم که گناه حوا سیب نبود. بلکه گناهش آن بود که سیبی برای آدم نچید. سراسر ماجرا همین است. راه های نرفته ای که هرکدامشان قصه ای خواهند ساخت چون هزار و یکشب. وشاید ماجرا این هم نباشد باز

برای روزهای با هم بودن آسمانی پر ستاره
و برای دلتنگی ها سازی و نغمه ای آرزو می کنم

خدایا ! دست حوای مرا به سر شاخه ی هیچ درخت سیبی آشنا نکن

ملالی جویا انقلابی از جنس شهامت

2009-09-08T10:30:00.000-07:00

ا
ا
می خواهم مطلبی نو بنویسم. نه از خوانندگان پاپ و رپ و متال. و نه از فستیوالهای شادی و عیش و گذار. این بار می خواهم از آزادی بنویسم که غریب است و در بند. و این چیزیست شبیه یک معرفی. معرفی یک مبارز:ک

ملالی جویا در سال ۱۳۵۷ خورشیدی در استان فراه افغانستان (مرز ایران) بدنیا آمد. جویا بخشی از کودکی خود را در ایران و پاکستان گذرانده است. از سنین نوجوانی با رنجها، نابرابری ها وستمگری های موجود در افغانستان، ایران و پاکستان آشنا شد

پس از پایان تحصیلات دبیرستان بطور تمام وقت و خستگی ناپذیر به فعالیتهای سیاسی- اجتماعی، بخصوص در زمینه‌ی تعلیم و تربیتِ زنانِ ستمدیده و بی دفاع پرداخت. ملالی جویا بخاطر صداقت در گفتار و کردارش، بسرعت در قلوبِ مردمِ زحمتکشِ افغانستان جا گرفت

هنوز چند سالی از فعالیتهایش نگذشته بود که در سال ۲۰۰۳ به عنوان نماینده استان فراه در مجمع بزرگانِ قانون اساسی (لویه جرگه) انتخاب گردید. او ضمن فعالیت در لویه جرگه، خود را برای انتخابات مجلس نمایندگان کاندید نمود و در بین زنان ایالت فراه، بیش ترین رأی را آورد. وی جوان ترین عضو مجلس نمایندگان افغانستان است. ملالی جویا همواره در گفتگوها و مصاحبه ها، علاقه مندیِ خود را به برقراری یک دولت لائیک درافغانستان نشان داده است ومیگوید: منظورم از لائیسیته، ضدیت با باورهای مردم کشورم نیست. منظورم از لائیسیته یعنی جدائی دین از دولت است. من به لائیسیته بعنوانِ سنگِ بنای دموکراسی باور دارم.ک

ملالی جویا وکیل آزادیخواه و صلح طلبِ مردم افغانستان در پارلمان، به دلیل شهامت و از خود گذشتگی در دفاع ازحقوق مردم زحمتکش و افشاگری علیه نمایندگانِ مرتجع، عضویت اش به حالت تعلیق درآمد.ک

او بعنوان یک زنِ سکولار در ده سال گذشته بارها از طرف بنیاد گرایان، جنگ سالاران و قاچاق بران به مرگ تهدید شده و حتی در محیط پارلمان نیز او را به تجاوز جنسی تهدید کرده اند.ک

ملالی جویا نه مانند شیرین عبادی که با ملاهای سفاکِ جمهوری اسلامی مدام درحالِ چَک و چانه زدن است، بلکه به مانند جمیله بوپاشا الجزائری، لیلا خالد فلسطینی، اشرف دهقانی ایرانی و مینا راوایی افغانی می رزمد و سازش نمی پذیرد. این زنان آزادیخواه و مبارز، آفتابی هستند که هر قدر ابر های توطئه، دسیسه و نامردیها بخواهد آنان را از انظار پنهان کند، ناممکن است.ک

این زنانِ آزادیخواه و مبارز، گلهایِ باغ دموکراسی هستند. که میتوان آنها را قطع کرد، اما آیا میتوان از آمدن بهار جلوگیری کرد؟

ملالی جویا در یکی از مصاحبه هایش گفت: طویله خانه و باغ وحش بهتر از پارلمانِ افغانستان است. بدین دلیل که درطویله خانه، گاو است که شیر می دهد، خر است که بار می کشد، سگ است که نگهبانی می کند. اما در مجلس ما غیر از چند نماینده بقیه جنایتکار، جنگ افروز و بنیاد گرا هستند، که در تولید و پخش مواد مخدر شرکت دارند. بنابراین این گاو، خر و سگ منفعتِ بیشتری برای مردم دارند تا نمایندگانِ مجلس.ک

من اگر بر خیزم،
تو اگر بر خیزی،
همه بر می خیزند
من اگر بنشینم،
تو اگر بنشینی،
چه کسی بر خیزد
چه کسی با دشمن بستیزد؟
چه کسی پنجه در پنجه ی هر دشمنِ دون آویزد؟

______________________________

پ.ن 1 : بر جان ملالی جویا تا به حال ۵ سوء قصد صورت گرفته است، و در سال ۲۰۰۷ او از پارلمان افغانستان به اتهام توهین به پارلمان اخراج شد

پ.ن 2 : سکوت مردمان خوب، بد تر از اعمال بد افراد شریر است

پ.ن 3 : جویا میگوید من از سکوت سیاسی در مقابل عدالت میهراسم

پ.ن 4 : فیلم مستند "دشمنان خوشبختی" ساخته یک فلمساز دانمارکی در مورد زندگی و فعالیت های جویا در افغانستان در هلند به نمایش درآمد که مردم را به شدت تحت تاثیر قرار داد

حاصل عمر گابریل گارسیا مارکز

2009-08-07T13:46:00.000-07:00

در 15 سالگی آموختم كه مادران از همه بهتر می دانند ، و گاهی اوقات پدران هم

در 20 سالگی یاد گرفتم كه كار خلاف فایده ای ندارد ، حتی اگر با مهارت انجام شود

در 25 سالگی دانستم كه یك نوزاد ، مادر را از داشتن یك روز هشت ساعته و پدر را از داشتن یك شب هشت ساعته ، محروم می كند

در 30 سالگی پی بردم كه قدرت ، جاذبه مرد است و جاذبه ، قدرت زن

در 35 سالگی متوجه شدم كه آینده چیزی نیست كه انسان به ارث ببرد ؛ بلكه چیزی است كه خود می سازد

در 40 سالگی آموختم كه رمز خوشبخت زیستن ، در آن نیست كه كاری را كه دوست داریم انجام دهیم ؛ بلكه در این است كه كاری را كه انجام می دهیم دوست داشته باشیم

در 45 سالگی یاد گرفتم كه 10 درصد از زندگی چیزهایی است كه برای انسان اتفاق می افتد و 90 درصد آن است كه چگونه نسبت به آن واكنش نشان می دهند

در 50 سالگی پی بردم كه كتاب بهترین دوست انسان و پیروی كوركورانه بد ترین دشمن وی است

در 55 سالگی پی بردم كه تصمیمات كوچك را باید با مغز گرفت و تصمیمات بزرگ را با قلب

در 60 سالگی متوجه شدم كه بدون عشق می توان ایثار كرد اما بدون ایثار هرگز نمی توان عشق ورزید

در 65 سالگی آموختم كه انسان برای لذت بردن از عمری دراز ، باید بعد از خوردن آنچه لازم است ، آنچه را نیز كه میل دارد بخورد

در 70 سالگی یاد گرفتم كه زندگی مساله در اختیار داشتن كارتهای خوب نیست ؛ بلكه خوب بازی كردن با كارتهای بد است

در 75 سالگی دانستم كه انسان تا وقتی فكر می كند نارس است ، به رشد وكمال خود ادامه می دهد و به محض آنكه گمان كرد رسیده شده است ، دچار آفت می شود

در 80 سالگی پی بردم كه دوست داشتن و مورد محبت قرار گرفتن بزرگترین لذت دنیا است.در 85 سالگی دریافتم كه همانا زندگی زیباست

تصویر من

2009-08-02T13:06:00.000-07:00

d

d

با کوچه اواز رفتن نيست

فانوس رفاقت روشن نيست

نترس از هجوم حضورم

چيزى جز تنهايى با من نيست

ابهام حضورم را در با تو بودن گم می کنم. اگر دستهای ما با تا ماه قد بکشد.. شاید آوازی که یک عمر در حنجره عشق است نیز پر بگیرد تا اوج. پنجره شکسته را کاش می شد همچون استخوان های شکسته گچ گرفت. با دلی که نمی دانم از کی ترک برداشت آواز روزهای از دست رفته را زمزمه می کنم و هنوز.... آه های مکرر. این است تکرار زندگی در حجمی از خنده های زودگذر. این تصویر زندگی من نیست

تولد رادیو میرچی

2009-08-01T15:04:00.000-07:00

dامروز رو میشه روز تولد رادیو مسنجری میرچی دونست. بعد از چند وقت ولگردی توی روم های مختلف که خودم اسمشو می ذارم یه جور مارکتینگ... و پخش رادیو فردا و رادیو زمانه آنلاین و موزیک های مختلف... امروز توی روم آسیا 76 رسما رادیو میرچی رو آنلاین کردم. از این به بعد می تونین هر شنبه شب توی روم آسیا 76 رادیو میرچی رو بشنوید.ا

برای شروع شب بسیار خوبی بود. و کلی شنونده و مخاطب داشت. بعضی ها موزیک آروم خواستن که براشون از گلچین موسیقی بهشت آهنگ پنجره فرشتگان رو گذاشتم که خیلی مورد استقبال قرار گرفت. به جز اون برنامه با آهنگ های عربی و هندی ادامه داشت. بخشی هم با معرفی گروه جیپسی کینگز و یک ترانه و یک آهنگ از این گروه به موسیقی اسپانیایی اختصاص پیدا کرد.ا

از این به بعد می تونین هر شنبه شب توی روم آسیا 76 رادیو میرچی رو بشنوید.ا

امروز حرف سیاسی و اقتصادی و مدیریتی و علمی زده نشد اما با ورود دو کاربر از پاکستان و عراق در بخشی از برنامه نوشته هااز فارسی به انگلیسی و بالعکس تغییر می کرد.ا

در آخر شب منزل یکی از ایرانی های مقیم حیدرآباد به بررسی اوضاع و احوال ایران از فوتبال و ورزش تا اقتصاد و صنعت و سیاست پرداختیم. در برنامه های آینده شاید گوشه ای از این بحث ها رو در رادیو میرچی بذارم.ا

حرف دیگه ای نیست جز اینکه بگم تولد رادیو میرچی مبارک

و الآن هم خیلی دیزوقته. با اجازه برم بخوابم

ساعت 4:15 صبح ت ت ت ت ت ت ت ت تمام

2009-07-29T12:31:00.000-07:00

زود زود دلم می گیرد.ا

از آنها که رفته اند. از آنها که نیامده اند. از آنها که زودتر از موعد وقت رفتنشان می رسد. از خوشی هایی که زود تمام می شوند. دل گرفته ام را بغل می کنم و برایش لالایی می خوانم. چقدر رویایی... و شب ها قصه های کودکی را مرور می کنم برای کودکی که سالهاست از بزرگ شدنش فرار می کند.ا

امروز را لای هیچ تقویمی پیدا نکردم. امروز روز سریعی بود. سریع تر از چشم به هم زدن هایی که بابا می گفت." تا چشم به هم بزنی بزرگ می شی". امروز کارها ساده بود. به سادگی یک صبحانه ایرانی. و کمی نگران بودم مثل نگاه های پدر.ا

روزهاست که به این دل گرفتگی مزمن دچارم. و خسته می شوم زود از جریان روزهای سریعی که می روند و من را پای همراهیشان نیست. گاهی آرزو می کنم ای کاش می شد در آسمان قدم زد. از پلکان ماه بالا رفت و در گوش شب نجوا کرد:ا
ا

واسه خودم یه پنجره

برای تو یه آسمون

واسه خودم یه ستاره

برای تو یه کهکشون
ا

واسه خودم یه چشمه سار

برای تو دریاها رو

واسه خودم یه برگ سبز

یه دشت گل برای تو

ا
ا

_________________________________________

پ.ن 1 : دلگیری این روزها از سر ناچاری نیست.ا

پ.ن 2 : ترانه از سیمین قدیری

در وادی ادبیات

2009-07-20T00:45:00.000-07:00

i
i
i

شعري از اريانگين تاجي

قصه تمام نيست

يلدايی گذاشته ام زير زبانم

دانه ای انار قرمز

قرمزی تمام هندوانه ها سهم اتل متلهايی که در خيابانها تصادف کرد

يکی بوديکی نبودهايی که زير چرخ ماشينها له شد

وجادوگران بی افسونی که در پياده روها راه افتاد

با باری از نايلونهای گوجه فرنگی وبادمجان

وهفت تير خوش دستی در جيب کت

شايدبی خيال ننه دريا

سيرياسيريا

زهرها وشليک ها

امروز تمام کلاغه هابه خانه رسيده اند

وهر شام سمی ميتوان با يک رمان پلیسی زندگی کرد و

بعد مرد

ياد مسيحی به اسمان

اسمان بی زهره و

خدايانی که نبخشيده اند هنوز

لالايی هايی که به هم بدهکاريم

لالالالا گل پونه دنيا اينجور نميمونه

ماند ومانديم توی خانه هايی که هميشه کوتاهتر از دستهای هزارويک شب اند

هزارويک شب است

من اب دهان شهرزادی را قورت ميدهم

که می چرخاند خورشيد را درهوا

ياد بادبادکهای هفت سالگی

هفت ساله بوديم که جنوب شرجی بچه های خواب رفته اش را باد ميزد

اتل متل توتوله دنيای ما چه جوره

قصه تمام نيست

شهرزادی گذاشته ام زير زبانم

درناهای خليج و

حبه قندی بی چای و قليان

***

تیر

وماه هایی که نمی کشند

اما منتظرت می گذارند جلوی یک دیوار

تا دعا کنی برای صدایی که راحتت کند

آتش!

دیروزها هم به او می گفتی زیبایی ات آتشین است

واین روزها که دهانت نمی جنبد

حتا برای گفتن جمله ای چهارکلمه

راستی حالت چطوراست

وحال تو

که به یک روز مهر قانعی

وهرگزسرویسی تو را جلوی هیچ مدرسه ای پیاده نمی کند

انگار مرگ از تو جلو افتاده است

وتو هر چه خودت را تیر می زنی جلوی یک دیوار

باز هم باید سلام مرتب و گرمی بدهی

به همسایه هایی که از آنها بدت می اید

چرا که در مهمانی یکی از پنجشنبه شبها خواهند گفت

فلانی چقدر خودش را می گیرد

هنوز وقت نکرده ای که بپرسی

راستی ساعت چند است خانم آتشین!

وهر وقت وقت می کنی

می بینی چشم پنجره ها به گوش تمام دیوارها متصل است

تنها زمانی که با خودت می گویی از او

پارجه ای روی لب ها حالی ات می کند

هنوز محکومی به انتظار جلوی یک دیوار

جه تیر

وچه ماه هایی که زجرکشت می کنند

بی آتش

با چشمان باز!

__________________
ا
ا
پ.ن1 : از مجله ادبی قابیل
پ.ن2 : گاهی احساس میکنم که شاعر می توانست این سبک شعر گفتنش را برای 20 صفحه دیگه ادامه بده
پ.ن3 : نام شاعر رو عینا از سایت فوق کپی کرده ام
ا

رای سفید اعتراض به سبک دموکراتیک

2009-06-09T05:45:00.000-07:00

در

ددر طول دهه شصت و فشارهای جنگ ملت هر تصمیم دولت و سران نظام را با این دید که به نفع آینده و پیروزی در جنگ خواهد انجامید پذیرفت و با آن کمترین برخورد را داشت. اما پس از جنگ و دوران به اصطلاح سازندگی و اصلاحات و قص علی هذا چهره دگرگونی از نظام دید. انقلاب اسلامی به بیان دکتر سروش انقلابی بود که در آن فقط گفته می‏شد: «اسلام» و این معنای مبهمی بیش نداشت. چنان که بعداً هم فهمیدیم در این اسلام، نه اقتصاد تعریف شده‏ی روشنی وجود دارد، نه حتا فقه به رشد کافی رسیده تا بتواند مشکلات جهان جدید را حل و دولت و جامعه را اداره کند. اما با نادیده گرفتن مبانی نظری و فلسفی شکل گیری انقلاب آیا سران نظام و دولت های بعد از جنگ و رجال سیاسی امروز در همان محور اسلام که انگیزه اصلی انقلاب است حرکت می کنند ؟ چرا اینکه دانشگاهها بعد از انقلاب برای مدتی تعطیل شد برای عده ای غرور آفرین است؟ و آیا جلوگیری از تعطیلی مدارسمان در طول جنگ باید برای عده ای افتخار باشد ؟ این ساده ترین وظیفه دولت است که بر اساس قانون اساسی باید در هر حال برای همه امکان تحصیل فراهم کند و آیا انجام وظیفه این همه بوق و کرنا می خواهد ؟

آینده دوران جنگ تحمیلی در نوع خود بحث مفصلیست که مجال آن نیست اما دوران پس از جنگ و دولت های پس از جنگ به لطف علما و ادبا تامهای گوناگونی به خود گرفتند: دوران سازندگی با ریاست سردار سازندگی. دوران اصلاحات با شعارهایی چون ایران برای همه ایرانیان و نام های گوناگون دیگر. اما در این میان و ورای این همه نام مردم چه چیزی جز اعتیاد و تورم و رکود و بی کاری و اضطراب و ترس از جنگ دوباره دیدند و شنیدند ؟ در باشکوه ترین دوره انتخابات مگر ندیدیم که نتیجه بیست میلیون آرایمان حادثه هجده تیر شد ؟ آیا آنان که امروز دم از مدیریت می زنند از امکانات گوناگون عمومی و شهروندی نظیر کنکور دانشگاه ها و خدمات اجتماعی دیگر با رانت های اطلاعاتی سوء استفاده نکرده اند ؟ و آیا آنان که امروز سر جنگ با رقبا بر داشته اند قبلا در پست هایی چون استانداری و فرمانداری و شهرداری مجیز رقبا را نگفته بودند ؟

آینده بسیاری از کارشناسان علوم سیاسی و اقتصادی و اجتماعی بر این باورند که قانون اساسی موجود ضمینه های موثری را برای رشد و پیشرفت جامعه فراهم کرده است. اما بیشتر از آن امکان سوء استفاده عده ای اندک از سرمایه های اطلاعاتی و مالی و بودجه ای را ایجاد میکند. آیا شرایط کنونی ضرورت تغییرات محسوسی را در قانون اساسی ایجاب نمی کند ؟ که البته تمامی آقایان حاضر در صحنه با این نیاز اساسی مخالفت کرده اند. آیا این چیزی جز کوتاه شدن دستشان از منابع قدرت و ثروت ملی را می رساند.ر

آینده این روزها به مدد رسانه های گوناگون اینترنتی و دیجیتال و دنیای اطلاعات چمبره عده ای معدود بر دنیای خبر از میان رفته است. اما باز هم عده ای در صدد فریب افکارند و از ثبت نام بی قید و شرط هر کسی با هدف به مسخره گرفتن حق انتخاب مردم هم کوتاهی نمی کنند. بسیاری از ما دیده ایم که کسانی با سواد بسیار کم و با اشکال غریب به سان دلقک های سیرک وارد وزارت کشور می شوند و ثبت نام می کنند. آیا ثبت نام هرچند صوری از این اشخاص آن هم با همهمه خبرنگاران و دوربین ها عقلانیت من و شما را زیر سوال نمی برد ؟ آیا از دیدن این تصاویر احساس شرم نمی کنید یا از خنده به یاد سیرک ها نمی افتید ؟

آینده و در نهایت پرسش پایانی: آیا مردمی که به جمهوری اسلامی رای دادند امروز از مجازات و کشتار امثال امیر عباس هویدا شادمانند ؟ آیا مدیریت غلط صاحبان قدرت ما را به ضعف و سر درگمیو تورم و ترس از آینده نرساند ؟ آیا تمام این ها را نمی توانیم با آرای سفیدمان فریاد بزنیم ؟ آیا چند میلیون رای سفید فریاد اعتراضی برای اصلاح این همه هرج و مرج نیست ؟

فلسفه و امام محمد غزالی

2009-04-25T22:53:00.000-07:00

بررسی کتاب المنقذ از امام محمد غزالی

از سالها پیش بویژه بعد از آشنایی با عین القضات همدانی و مطالعه اجمالی آثار و اشعارش به ارتباط و نقش مرشدانه امام محمد غزالی و احمد غزالی در تربیت عرفا و حکما (اگرچه بعضا در خفا) پی بردم. و حال و هوایم را بی مناسبت با تعلیمات مرشدانه شان نیافتم. آنجا که احمد غزالی شاگردان خاصش را به تقیه و پنهان کاری معنوی عرفانی دعوت می کند و قص علی هذا.د
در همین باره مقاله ای از استاد مصطفی ملکیان در بررسی کتاب المنقذ از آثار امام محمد غزالی خواندم که در همایش علمی امام محمد غزالی قرائت شده بود. این مقاله هم پیرو کشفیات قبلی ام مهر تاییدی بود بر افکار پاره پاره ام در باب الوهیت تقلید و قبول یا رد مسائل پایه ای مذهبی

اما نکته حائز اهمیت در این سخنرانی آن است که مصطفی ملکیان کتاب المنقذ را ا دارای مشابهاتی در دیگر نقاط جهان دانسته و گفت: "من در حال بررسی این کتاب با شش اثر دیگر هستم. در مورد این اثر غزالی باید گفت که پیش از آن نیز اندیشمندان و متفکران دیگری نیز شاید به گونه‌ای در این حوزه کار کرده و یا بتوان آن‌ها را در این حوزه دسته‌بندی کرد. شش اثر دیگری که بنده آن‌ها را به قول ویتگنشتاین در قالب یک خانواده قرار دادم عبارتند از: اعترافات آگوستین قدیس، تاملات دکارت، اندیشه‌های پاسکال، اعترافات روسو، اعترافات تولستوی و در نهایت گزارش به خاک یونان کازانتزاکیس."و

این بیان بدین معنی ست که خواسته یا ناخواسته من در طرز تفکرم در مسائل الاهیات با کسانی در سایر نقاط دنیا وجوه اشتراکی دارم که این خود می تواند با قید شروطی مهر تاییدی بر این تفکر قلمداد شود.و
مصطفی ملکیان در این همایش کتاب المنقذ و فلسفه غزالی را اینگونه معرفی می کند که : در اینکه کتاب المنقذ چگونه کتابی است روایت‌ها و نظرات گوناگونی وجود دارد. نظر اول المنقذ را تنها نوعی از حسب‌حال‌نویسی دانسته و صرفاً آن را بیوگرافی غزالی می‌دانند. نظر دوم این است که المنقذ نوعی رساله در باب الاهیات و احکام از موضع اشعری است و در نظر سوم المنقذ را رساله‌ای در معرفت‌شناسی و به‌خصوص بحث گذر از شک و رسیدن به یقین دانسته‌اند که در این مورد شباهت‌هایی میان المنقذ غزالی و تاملات دکارت به چشم می‌خورد. دکارت نیز در تاملات در جستجوی حقیقت یا همان علم است و در حال گذر از مرحله شک است. در المنقذ نیز نوعی از گذر شک به سوی یقین و علم دیده می‌شود. اما این نظر نیز نمی‌تواند درست باشد و اساساً مقایسه غزالی و دکارت بر سر این موضوع قابل دفاع نیست. مقصود غزالی از المنقذ این نبود که نشان دهد که چگونه از شک آغاز کرده و به یقین رسیده است. در این کتاب غزالی نمی‌گوید که چگونه از شک گذر کرده است و به یقین یا علم رسیده است و از چگونگی گذر از این مرحله سخن نمی‌گوید بلکه تمام مسیر را الهامات الهی و عنایات باری تعالی می‌داند. پس این کتاب نمی‌تواند کتابی آموزشی در جهات عرفان باشد. غزالی در این اثر ابتدا به ضروریات و حسیات شک می‌کند، اما پس از مدتی حسیات را نیز رها کرده و به سراغ ضروریات می‌رود و بر آن شک می‌کند و تمام این‌ها به‌طور واضح مشخص نیست که چگونه شروع و خاتمه یافته است و غزالی چگونه از آن عبور کرده است.ملکیان پس از این مسئله به سراغ مقوله اخلاق باور رفته و المنقذ را نیز اثری دور از اخلاق باور دانست. در بین این هفت اثر سه کتاب معتبری که دیدگاه الاهیاتی دارد کتاب‌های اندیشه‌های پاسکال، اعترافات آگوستین قدیس و المنقذ من الضلال غزالی است اما در هیچ‌کدام از این آثار اخلاق باور مشهود نیست و وجود ندارد.اما چندین نکته قابل اعتنا وجود دارد که ذکر آن خالی از لطف نیست. نکته اول مقوله تقلید است. تقلید در مفهوم کلی آن در نگاه غزالی امری مطرود است و در این خصوص در بیشتر آثارش این موضوع را پرداخته و نشانه‌های آن وجود دارد. در جایی از نوشته‌های غزالی دیده می‌شود که دلیل اینکه باطنی به جایی نمی‌رسد به دلیل این است که تقلید می‌کنند و همچنین در اثر دیگرش نیز ذکر کرده است که خدا را شکر می‌کنم که دیگر تقلید نمی‌کنم. این از الطاف خدا بود که من از سن بیست سالگی به بعد دیگر تقلید نکرده‌ام.نکته دوم و قابل بحث غزالی این است که وی معتقد است که حق را با رجال نمی‌توان شناخت و این رجال است که باید با حق آن را شناسایی کرد. همچنین غزالی می‌گوید که عقول کسانی هستند که فقط در حود قول نگاه می‌کنند و با گوینده کاری ندارند.نکته سوم نگاه غزالی این است که از گوینده به گفته راهی نیست. حتی اگر گوینده همه اهل باطل باشد، باز قول او را نمی‌توان گفت که باطل است. ممکن است که فرد باطل نیز حرف درستی بزند.و
نکته چهارم این است که اگر من قرار است از هیچ‌کس تقلید نکنم یکی از آن کسان خود من هستم، پس باید همیشه خودم را هم نقد کنم و مراقب خود باشم و هر لحظه به بررسی فکر خود بپردازم.و
نکته پنجم غزالی این است که معتقد است در تمامی سخنان فقط یک نکته مهم است و آن این است که آن نظر و سخن حق است یا باطل. باقی مطالب دیگر هیچ توجیه و اهمیتی ندارد. غزالی در جاهای مختلفی می‌گوید شاید مهم‌ترین خواسته من از خدا این باشد که در مواجه با مخالفین به من این قدرت را بدهد که کدام حق است و کدام باطل. نکته پنجمی که در آثار غزالی به چشم می‌آید مجاورت حق و باطل است. بدین معنی که در صورتی که حق و باطل در مجاورت هم باشند نه حق باطل را تبدیل به حق می‌کند و نه باطل حق را تبدیل به باطل می‌کند. مجاورت حق و باطل تاثیری بر روی هم ندارند. گوینده می‌تواند حرفی درست و حق را بزند و در پس آن و بلافاصله حرف باطلی بزند. این دو از هم قابل تمییز است و بر هم تاثیر نمی گذارند. غزالی تنها ملاک حق و باطل را دلیل می‌داند و معتقد است که برای سنجش حق از باطل باید به دلیل نظر نگاه کرد.و
نکته ششم اندیشه غزالی تناسب دلیل و مدعا است. غزالی می‌گوید که من نظرم عوض نمی‌کنم مگر اینکه دلیل مناسبی برای آن ارائه شود. اینکه عصا تبدیل به اژدها می‌شود و یا ابراهیم از آتش سالم می‌گذرد هیچ کدام نمی‌تواند نظر مرا را درباره موضوعی عوض کند. غزالی در برابر این اتفاقات می‌گوید: من می‌دانم که صاحب این امر خارق‌العاده قدرتی دارد که من نمی‌دانم و یا علمی دارد که من آن را در بر ندارم اما هیچ‌کدام از اینها دلیل نمی‌شود که من نظرم را تغییر دهم. تغییر نظر و عقیده منوط به دلیل مناسب با نوع بحث فرد است. من تمام نظرات را از هر گروه و فرقه و فردی می‌شنوم و در جستجوی آن هستم؛ اگر به باطنی بر بخورم از او می‌پرسم که چرا باطنی شده است و اگر به ظاهری بر بخورم نیز از او همین سوال را می‌پرسم.نکته دیگر در اندیشه غزالی بحث جستجوی حقیقت در جایی جز حق است. غزالی معتقد است که همان‌طور که طلا از میان سنگ‌های بسیار استخراج می‌شود، گاهی خداوند نیز حقیقت را در جایی قرار می‌دهد که فرد گمان نمی‌کند.و

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
در کشاکش دوره امتحانات پایان سال فیلسوف شدن ما هم عالمی دگر دارد

دو روز دیگه امتحان طراحی وب دارم ولی هنوز در طراحی قالب شخصی ام برای وبلاگ اندر خم یک کوچه ام

تا چند روز دیگه بعد از پایان امتحانات به خونه جدیدم نقل مکان می کنم و تا سیم کشی اینترنت درست بشه از اینترنت به دورم

2009-02-23T11:58:00.000-08:00

ز ز

ای عرش کبریایی چیه پس تو سرت ؟ ر
کی با ما راه میای جون مادرت !!!ر

ز
موهای نیمه بلند دارد سبیلی کم پشت و ریش بزی کوتاه. سه تار ناکوک و فالش می نوازد. شعر و موسیقی اش با هم تلفیق ندارد. دانشکده موسیقی را مثل خیلی های دیگر نیمه کاره رها کرده و به سراغ تیاتر رفته و به گفته خودش کتاب خواندن را از همان دوران دانشکده تیاتر آغاز کرده. و
محسن نامجو را این روزها تقریبا همه اهالی هنر به خوبی می شناسند. شخصیت او به اندازه موسیقی هایی که می سازد جالب و مخصوص به خودش است.نامجو می گوید: من در حوزه موسیقی ایرانی سه سال تمام تلمذ کردم یعنی هر هفته چهار زانو نشسته ام تا استادم به من ردیف میرزا عبدالله یاد بدهد. بعد از آن هم خودم ردیف را ادامه دادم. پس موسیقی ایرانی را می شناسم و به همان چیز هایی را که الان بلاهایی سرش می آورم سال های سال احترام می گذاشتم. و
عادت کرده ایم که اتفاقات نو موسیقایی را اول بار در جشنواره ها و بویژه در جشنواره فجر ببینیم اما نامجو در این باب می گوید: در داخل ایران یک جشنواره فجر داریم که می شود در آن شرکت کرد. من هر سال می روم که در آن شرکت کنم اما یک فرم جلویم می گذارند که پر کنم در آن فرم نوشته موسیقی شما چیست تو باید یکی از این سه گزینه را علامت بزنی سنتی، کلاسیک و محلی خوب من هم که موسیقی ام هیچ کدام از این ها نیست هر سال سرم را می اندازم پائین و می آیم بیرون. و
محسن نامجو سبکهای مختلف موسیقی را آنقدر خوب می شناسد که توانسته از آنها در خلق آثاری منحصر به فرد، استفاده کند. در آهنگهای او ریتم ها و سبکهای راک، سنتی، جاز، محلی، بلوز، خراباتی و...به گونه ای شنیده می شوند که گویی با نامجو هویتی تازه یافته اند. و

از آنجایی که او یک موزیسین و شاعر است، تلفیق نه فقط در وجه موسیقیایی کارهای او بلکه در کلام هم دیده می شود، مثلا عبارات روزمره کوچه را با عبارات ادبی کتاب تلفیق کرده. خودش در این باره می گوید: " تلفيق از نظر من اپیدمی زمانه است. تلفيق موسيقيايی دو شكل دارد، یکی تلفیق ابزار است، مثلا قرار دادن گيتار در برابر سه تار که چیز جدیدی نیست؛ و دیگری تلفیق گام که تا به حال كمتر در موسیقی ایران به آن پرداخته شده، مثلا کافیست که دو نت از دستگاه شور حذف شود تا به گام بلوز برسیم." و

محسن نامجو متولد سال ۱۳۵۴ در تربت جام است. از سال ۱۳۶۷ با یادگیری سولفژ و نت خوانی، همچنین آموزش ردیف آوازی نزد نصرالله ناصح پور پیگیری جدی هنر موسیقی را آغاز کرد. و
آلبوم "ترنج" با صدای محسن نامجو بالاخره از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز انتشار گرفت و وارد بازار موسیقی شد. شرکت آوای باربد با حذف سه قطعه، این آلبوم را که حاوی ۹ قطعه موسیقی است، منتشر کرده است. و
قطعات ترنج، تلخی نکند، جره باز، رو سر بنه به بالین، وا وا لیلی، ترسم که اشک، دل می ‌رود ز دستم، در میان جان و زلف قطعات این آلبوم هستند . و
محسن نامجو چند وقت پیش از ایران مهاجرت کرد وعلیرغم تلاش زیاد موفق به برگزاری کنسرت رسمی در ایران نشد. و

روز ولنتاین

2009-02-14T16:05:00.000-08:00

روز سن ولنتین، به یاد کشیش ولنتین که نخستین شهید راه عشق بود و گناهش پیوند دادن عاشقان، پاس داشته می‌شود. روز سن ولنتین حالا به روز جهانی دوست داشتن‌ها و ژوتم‌ها بین ملت‌ها مبدل شده است. ا

هر سال یک میلیارد کارت سن‌ ولنتین با قلبی به رنگ قرمز در این روز فرستاده می‌شود. حتا بیشتر از کارت‌های ویژه‌ی نوئل. 85 درصد این کارت‌ها را خانم‌ها می‌فرستند. به معنی آن‌که کمتر از برخی مردان به دنبال نفرت و کینه و جنگ و دشمنی هستند. سن‌ ولنتین دیگر ویژه‌ی کشورهای غربی نیست. حالا در بسیاری از کشورهای جهان این جشن برپا می‌شود. همین امروز در چین، تایوان، هند، پاکستان، عربستان سعودی، برزیل و البته ایران که بیشترین جمعیت جوان را ایران دارد و بیشترین عاشقان را؛ سن ولنتاین برگزار شد.جشن عشق و سن والنتین بر همه‌ی آ‌ن‌ها شادی آفرین !ا

امروز در کنار دیوار ژوتم، دیوار دوست دارم‌ها در محله‌ی هجدهم پاریس هزاران عاشق وعده‌ی ملاقات داشتند. هزاران توریست، در میدان ریکتوس در پایین تپه‌ای که کلیسای ساکره‌کو قلب مقدس بر بالای آن می‌درخشد، در کنار نقاشان مونمارت.ا

روی این دیوار تا اندی پیش نزدیک به ۴۰۰ کلمه‌ی ژوتم یا دوستت دارم به زبان‌های مختلف نوشته شده بود و امسال تعداد آن‌ها به هزار تا رسیده است. این دیوار به ابتکار "فدریک بارون" فیلسوف انسان‌دوست و البته عاشق پیشه‌ی فرانسوی برپا شد.ا

او پیشتر می‌خواست به سفری دور دنیا در هشتاد روز با پیام «دنیا دوستت دارم» دست بزند. اما شروع کرد به گردآوری جمله‌ی من تو را دوست دارم یا ژوتم در زبان‌های گوناگون و آن‌ها را در کتابی در ۵۰ هزار نسخه به چاپ رساند. بعد نوبت این دیوار رسید در نزدیکی متروی آوس به نام دیوار عشق که حالا وعده‌گاه توریست‌ها و عاشقان مختلف از سراسر جهان است.ا
کلر کیفر هنرمند و طراح فرانسوی جمله‌ها یا کلمه‌های دوستت دارم را به زبان‌های مختلف ملت‌ها طراحی کرد. دانیال بلوم، متخصص نقاشی روی دیوار کار نقاشی را به عهده گرفت. می‌دانید که این نوع نقاشی این سال‌ها روی دیوار، بدنه‌ی اتوبوس‌ها و قطارها به شدت مد شده است.ا
فدریک بارو می‌گوید اگر هند، تاج محل را دارد که حاصل نبوغ یک معمار ایرانی که به دستور پادشاه هند به یاد عشق بنا کرده است، اگر کلرادو، لاولند یا سرزمین عشق را دارد، اگر شهر ترنی ایتالیا کلیسای سم ولنتین، مزار کشیش ولنتین را دارد که در تمام ماه فوریه مرکز عاشقان است؛ پاریس هم دیوار عشق را دارد.ا
این دیوار با وسعت ۴۰ متر مربع از ۵۱۱ کاشی آبی رنگ ترکیب شده است. در وسط دیوار یک قلب بزرگ نمایانگر قلب جامعه‌ی بشریست.ا
دیواری که می‌خواهد برخلاف دیوارهای دیگر که فاصله می‌اندازند، این‌جا قلب ملت‌های دوستدار عشق، دوستدار صلح، مهربانی و انسانیت را به هم نزدیک کند.
1

______________________________________________

پ.ن۱ : امروز به مناسبت روز ولنتاین مامانم زنگ زد و کلی از اون سفارش های مخصوصش کرد
پ.ن۲ : از کریسمس و ولنتاین و ... چیزی این روزا نصیب ما نمی شه انگار
پ.ن۳ : اس ام اس گوشیم هم درست شد. از این به بعد می تونین از طریق اس ام اس با من در تماس باشین

کلی جایزه واسه کلی افتخار

2009-02-01T10:23:00.000-08:00

رامتین لوافی پور برنده جایزه "ببر طلایی" جشنواره فیلم روتردام هلند شد. فیلم آرام باش و تا هفت بشمار ساخته رامتین لوافی پور روز شنبه ۳۱ ژانویه ۲۰۰۹ به همراه فیلمی از کره جنوبی و فیلم دیگری از ترکیه مشترکا برنده این جایزه شدند. نخستين فيلم بلند لوافي پور با ساختاري تجربه گرا چهار روز از زندگي چند نفر را به تصوير مي كشد كه سرنوشت آنها ناخواسته به هم گره مي خورد. ی
این خبر رو با افتخار توی وبلاگم میزنم چون خودم رو مالک و سهیم در تمام افتخارات ایران میدونم.و از خوشحالی در پوست نمی گنجم. اما خبر دیگه ای که افتخار رو با غرور سرخورده سالهای چند همراه میکنه خبر جایزه اتحادبه کارگری کارگران هلنده که اون هم به یک ایرانی اعطا شده. این جایزه شنبه گذشته به یکی از فعالان کارگری ایران اعطا شد که نماینده اتحادیه جهانی کارگری به نمایندگی از این فعال ایرانی جایزه رو دریافت کرد. ی
غرور سر خورده ام رو در اینجا شاید راحت تر بشه تحمل کرد تا در خانه. اما خبر های سیاسی فعلا به من ربطی نداره. جز اینکه اگه خاتمی کاندید بشه حتما میرم و بهش راءی میدم.ی
از خبرها اینکه رافایل نادال اسپانیایی قهرمان تنیس اوپن استرالیا شد. نادال توی یک بازی نفس گیر و طولانی که بیشتر از ۳ ساعت طول کشید و من هم خیلیش رو از کانال استار اسپرت نگاه میکردم بازی رو از راجر فدرر سوییسی برد.ی
در بخش دوبل مرد و زن هم هندی ها قهرمان شده که خیلی خیلی قشنگ بود. جای همه ورزشی ها پای تلویزیون خالی. "سانیا میرزا" و "ماهش بوپاتی" انصافا خیلی خوب بازی کردن. دمشون گرم.سانیا ۲۲ سالشه (۱۹۸۶) متولد بمبیی و ساکن حیدرآباد هستش یعنی با ما همشهریه و از امروز با یه عکس خوشگل رفت رو بک گراند ویندوز.هه هه....ی
خلاصه امروز پر بود از خبرهای همچین دلچسب. اگه میخواین بگین که هندی شدی رفت هم فرقی نمیکنه چون اگه پاسپورت هندی بهم بدن همین الآن تو هوا میزنم و شکر خدا میکنم. ی

زلف بر باد

2009-01-28T08:18:00.000-08:00

طبع شعرم خشکیده است. که شاعری را در همه اعصار بهایی جز باده نوشی نبوده است وگر به حالت شیخ سعدی باشی که باده نیز حرام است و زندگی بی باده در مرام ما هم مباح. پس انزوای قافیه و مناعت طبع را به کناری بنه و ساز در دست و رقصارقص با باد چرخ بزن تا از چرخ زمانه برهی. ه
اما در گذر پنجره ها و مهتاب ها گاه که به غزلی سرمست می رسم عجیب در کوچه ها و پس کوچه ها وا می مانم و آرزوی حافظ شدن که نه اما آرزو دارم که کاش چون عارف قزوینی بودم غزلسرا و گرماگرم باده. هدف ابراز قدرت کلام نیست از این همه اما گر تو هم چون من در خم گره ها و پس گره های شعر خواجه قافیه های دلت را باخته بودی به این اشعار محض و در حسرت باده ناب بودی گره بر زبانت می افتاد و الکن می شدی در بیان. ه
پنجره را که باز می کرد
نمی دانم باد از کدام سمت وزید
که من
عطر بهار نارنج را از دو فصل آنسوتر شنیدم
و کسی با آوازی بلند می خواند : هه
ه

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم
ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم
ه

می نخور با همه کس تا نخورم خون جگر
سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم
ه
شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه
شور شیرین مفکن تا نکنی فرهادم
ه
زلف را حلقه مکن تا نکنی در بندم
طره را تاب مده تا ندهی بر بادم
ه
یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم
غم اغیار نخور تا نکنی ناشادم
ه
رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم
قد برافراز که از سرو کنی آزادم
ه
شمع هر جمع مشو ور نه یسوزی مارا
یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم
ه
این دل از جور تو حاشا که بگرداند رو
من از آن روز که در بند توآم آزادم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پ.ن۱ : سال ۸۳ دوست شاعری در تبریز اشعار محضی نشانم داد که سخت از خاطره ام پاک شود
پ.ن۲ : سالهاست که شاملو ها بیدل مرا دزدیده اند
پ.ن۳ : احساس می کنم به نوعی بحران هویت دچارم. هم خودم و هم تمام مخلوقاتم
پ.ن۴ : امروز دست نگارش های منیرو روانی پور عزیز را خواندم و برایش متنی نوشتم.به امید جوابی در هرکجا
پ.ن۵ : امروز کلی پاتوق تازه برای ولگردی هام پیداکردم و از این بابت خوشحالم
ش

ش ش ش ش ش ش شش ش ش ش ش ش ش ش شش ش ش ش ش شش ش ش تمام

هات پن.... ام.تی.وی

2009-01-27T12:38:00.000-08:00

باورتون نمی شه ! امروز از " ام تی وی" اومدن کالج ما و کلی برنامه بود. پرتاب دارت و مصاحبه و مسابقه و جایزه و یک تابلو گنده " ام تی وی" بود که آرزوها مون رو بنویسیم. خیلی باحال بود... رفتم چند تا جمله نوشتم و تو مسابقه جایزه یک سی دی مایکروسافت بردم. امروز اگه هیچ خبری تو کالج نبود در عوض بعد از گرفتن نتیجه ها کلی خوش گذشت. جای همه خالی
به نظر من باید آدم بلد باشه که چطور فان کنه. وگرنه زندگی خیلی بهش سخت می گذره. و خدا رو شکر من اینو یادگرفتم اینجا. هرچند که هرشب سر ساعت ۱۲:۳۰ که میشه دلم یه جوری می گیره ولی زندگی اینجا رو خیلی دوس دارم
از خبر های یک کم قدیمی هم بگم که دوشنبه سال نو چینی بود. سال نو چینی به همه مبارک. به همین مناسبت یکشنبه خونه یکی از چینی ها دعوت بودم. "هات پن" رسم شام سال نو چینی هستش. هات پن که یعنی "تابه داغ" یه جور فست فود داغه. اول از همه بگم که تو این رسم غذا بیش از حد تنده و اگه میزبان نتونه عرق مهمونا رو سر غذا خوردن دربیاره یعنی که در برگزاری مراسم سال نو موفق نبوده. خلاصه هات پن در اول با سرخ کردن فلفل سبز و قرمز شروع می شه. بعد تکه های مرغ و ادویه چینی بهش اضافه می شه. اجاق برقی یا گازی وسط میز شام قرار می گیره و غذا داخلش سرخ می شه. و همه مهمون ها از داخل تابه داغ بوسیله چوبهای غذاخوری چینی غذا رو داخل کاسه هاشون می کشن و می خورن. بعد از تموم شدن مرغ ها آب جوش توی تابه ریخته میشه و بعد گوشت قرمز و انواع سبزیجات از سیب زمینی ترشی و کلم گرفته تا اسفناج و خیار و گل کلم و سیب زمنیی معمولی. نکته جالبش اینه که تمام اینها بعد از یک الی دو دقیقه جوشبدن توی آب تا ۷۵٪ می پزه. و باید با همون حالت خورده بشه.
تجربه سال نو چینی هم خیلی جالبه که به سوختن و عرق ریختنش می ارزه.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
w

پ.ن۱ : چینی ها عاشق خیار سرخ کرده و آب پز هستن
پ.ن۲ : سال نو چینی با روز ملی هند همزمانه
پ.ن۳ : قرار نبود از دانشکده چیزی بنویسم اما اومدن ام تی وی به کالج خبر تاپ اول هفته بود
پ.ن۴ : همچنان "عمرو دیاب" و "کات دلونا" گوش می کنم

پ.ن۵ : این بلاگ اسپات در میکس کردن فونت انگلیسی و قارسی مشکل داره که مجبور شدم خیلی اسم ها و چیزهای دیگه رو یا ننویسم یا فارسی بنویسم

2009-01-20T12:52:00.000-08:00

[

موهایم که بلند شود به آرایشگاه می روم
ناخن هایم که بلند شد به سراغ ناخن گیر
گوشهایم اما وقتی دراز شود چه کنم ؟

جایزه

2009-01-09T17:27:00.000-08:00

با تشویق حضار دکتر حسنی دبیر جشنواره از ردیف اول بلند شد و به سمت تریبون حرکت کرد. سرم را برگرداندم و جمعیت پشت سرم را بررسی کردم. از همه قشری آمده بودند. از ناشرین و روزنامه نگاران ونویسندگان حرفه ای تا گاه گاه نویسان و منتقدین آماتور. از دانشجویان علاقه مند تا اهالی بازارهای کتاب و مسْولین و اساتید. از به خاطر آوردن اسم خیلی ها سرم درد گرفت. عکاس ها مدام عکس می گرفتند و نور فلاش هایشان توی چشمم می زد. نمی دانم میان شلوغی جمعیت دنبال چه می گشتم که نگاهم در گوشه سالن به عباس افتاد. سرم را بالا گرفتم تا بهتر ببینمش. با کتاب و داستان سر وکاری نداشت. آنروز سراسیمه داخل اتاق شد و گفت : خانم سعادت ! این کارها برایش ضرر ندارد؟ آخر این چه کاریست که هی بنویسد و پاره کند ؟ مرضیه جلوتر آمد. خم شد روی میز و نوشته هایم. پرسید : علی آقا... یادتان آمد ؟ سرم را با دو دست محکم گرفته بودم. می ترسیدم از نو شروع کنم. گفتم : ما کارهای بزرگتر از اینها کرده ایم. این ها پیششان هیچ است. صدایم می لرزید و خودم خوب متوجه بودم.مرضیه گفت : این بار که نوشتی بده تا من برایت فتوکپی بگیرم. حالا بگو قرصهایت را خورده ای ؟ه
نمی خواستم تا پایان کار کسی دست نوشته ها را بخواند اما انگار حرفش منطقی بود. با بغض گفتم. قرص نمی خورم. حال شما را هم ندارم. حالا هم من را تنها بگذارید می خواهم تمرکز کنم. مرضیه دست روی شانه ام گذاشت و گفت : می خواهید همین موقعیت را هم دکتر صبوری از شما بگیرد ؟ تو را به خدا قرص هایت را بخور بعد هرچه خواستی بکن. لحن صدایش خیلی ملتمسانه بود. دلم برایش سوخت. دختر بیچاره با آن همه سواد و معلومات باید به من التماس می کرد تا کارهایش به خوبی پیش برود. سرش داد کشیدم : دستت را از روی شانه ام بردار. من فقط گل گاوزبان می خورم.این قرصها معتادم کرده. من معتاد نیستم. در حالیکه فریاد می زدم سرم را چرخاندم. چشم در چشم مرضیه شدم. عصبانی به نظر می رسید. چشم هایش خسته تر از هر روز بود.لب هایش را جمع کرده بود تا لبخند همیشگی دندانهای سفبد و مرتبش را عریان نکند. کمی از من فاصله گرفت و با صدایی بلند گفت : می دانم این حرفها را چه کسی یادتان داده ! خجالت نمی کشند. از کی تا به حال گل گاوزبان خور شده ای ؟ رویش را برگرداند و از اتاق خارج شد. فیلتان یاد هندوستان کرده ؟ حالا همه می فهمند چه چیز برایت خوب است غیر از ما. بله! ما که تخصص نداریم! فقط خانم رسولی می فهمند که علاج شما چیست. صدایش کم کم آهسته تر می شد. برای آنکه خوب بشنود با فریادی بلندتر گفتم : خانم رسولی خواهر شهید است. این وصله ها به او نمی چسبد !ه
عباس جلو آمد و با صدایی آهسته گفت : این جه کاریست می کنی مرد ؟ دختر بیچاره چند سال است زحمت ما را می کشد. این خانم رسولی این قدر برایت عزیز است که برایش سر دکتر داد می کشی ؟ه
مسأله این حرفها نیست -
می دانم از پاره کردن نوشته ها ناراحتی . اما به دکتر چه ربطی دارد ؟ه -
بالأخره می نویسمشان. من فقط باید در آرامش باشم -
تو فقط باید قرصهایت را سر موقع بخوری -
صدای اذان از اتاق کناری می آمد. بلافاصله گفتم : وفت نماز است . نروی دیر می شود !ه -
وقت قرصهایت تا حالا هم دیر شده. تا نخوری هیچ جا نمی روم -
پارچ آب را از روی میز برداشتم و لیوانم را تا نیمه پر کردم. پارچ را روی میز کوبیدم. سعی کردم عصبانیتم را چند برابر نشان دهم. قرصها را مشت کردم و ریختم توی دهان. لیوان آب را یک نفس سر کشیدم
یادم نیست که چند بار عربده کشیدم لیوان شکستم فحش دادم و چه کارها که برای هر صفحه کردم. اما حتی عباس هم بعد از دیدن کپی فصل دوم دیگر مشتاق به خواندن بقیه داستان بود. فصل سوم گره ای عاشقانه داشت. حاج یحیی که عاشقی اش به این سادگی ها نبود. از تمام فوت و فن کوزه گری مایه گذاشته بودم تا مبادا دچار عشقی زمینی شود. حالا قرصهایم سر موقع بود.همه چیز رو به راه. قرار نبود با دیوانگی های خودم مانع حاجی شوم
مرضیه در زد. با سر اشاره کردم که وارد شو. برای مراسم دعای کمیل دنبال من آمده بود. همان خنده همیشگی روی لبهایش بود. گفت: آماده ای ؟ه
برای چه ؟ه -
دعای کمیل نمی روی علی آقا ؟ه -
گره حاج یحیی به جانم افتاده. گره اش با دعا باز می شود ؟ه -
گره حاج یحیی را نمی دانم. اما گره خودت شاید باز شود. خانم رسولی میزبان امشب است. مراسم بزرگداشت برادرش را با دعای کمیل همزمان کرده
خانم رسولی را ول کن دختر!! از خودت بگو. تصمیمت جدیست ؟ه -
شاید اگر جای خانم رسولی بودم نه -
مسخره ام می کنی ؟ه -
من مدتهاست که دیگر اینجا نیستم -
می توانی برگردی. همین حالا. با چند نفر از دوستانم توی دانشگاه صحبت می کنم. ضمن تدریس می توانی ادامه تحصیل هم بدهی. همین جا
من متعلق به اینجا نیستم. اگر دینی بوده پدرم داده. مدتها پیش. من بدهکار این مردم نیستم -
اما تو برای چه اینجا آمدی؟ فقط برای نوشتن مقاله های دکتری در دانشگاههای آنطرف آب یا برای اینکه فرزند شهیدی ؟ کدام یکی ؟ه -
فرقی هم می کند؟ حالا که کارهایم را کرده ام و چیز هایم را نوشته ام. شاید فرزند شهید بودنم قسمتی بوده تا کارهایم را راحت تر پیش ببرم
چشمهای براقش همیشه یک قدم جلوتر از من بود تا حرفی برای گفتن نباشد. به لبخندش خندیدم تا خاطره اش از من مردی عبوس و روانی جنگی نباشد
دکتر حسنی از گونه های روایی در ادبیات حماسی می گفت. موضوع را به طرح روایی داستان های دفاع مقدس و زاویه دید راوی در اینگونه نوشتار ربط می داد که یادم آمد : آن روز که مرضیه رفت و عباس وظیفه اش در ساماندهی لوجستیک به اوج خود رسید. حملات شدیدتر شدند و من زیر فشار حاصله گرفتار بودم و مستعصل. حاج یحیی شهید شد و من باز هم تنها تر شدم. مرضیه قبل از رفتن بزم شبانه ای گرفت. آن شب که من یحیی را یک تنه به خط آتش زدم. اما علی أقای موجی جنگی کجا و مهمانی خداحافظی دکتر مرضیه سعادت ؟ بعد از رفتنش خانم رسولی نامه اش را به من داد: "دکتر سعادت سلام رساندند و گفتند این را بعد از رفتنشان به شما بدهم " و من را با پدرش قیاس کرده بود که می دانستم از روی حفظ حرمت هاست و بس. پس نامه را طوری که کسی نفهمد سوزاندم و ادای سیگاری های مخفیانه کش را در آوردم . عباس گفت : عادت های تازه پیدا کرده ای ! و من انکار کردم که رابطه مان مدتهاست که خراب شده. از همان وقت که با یکی از خانم های مکتب برو و دعای کمیل و زیارت قم و جم کران سر و سری پیدا کرده و حرفهایی از رفتنش از آسایشگاه شده.
کلاهم را هیچ وقت قاضی نکردم. شب و روز نوشتم و کپی هایی که عباس می گرفت بالاخره آرزویم را برآورده کرد. حضار در سالن مدام کف می زدند و دکتر حسنی یرای بار چندم من را صدا کرد. به زحمت بلند شدم و با عصایی که زیر بغلم گذاشتند به راه افتادم. عده ای جوان چفیه بسته با ته ریش های نامرتب دور و برم بودند و سعی در باز کردن راه و گرفتن زیر بغلم را داشتند. به ردیف اول که رسیدم متوجه دکتر حسنی شدم که با یک ویلچیر به سرعت به سمت من آمد. خودم را کمی عقب کشیدم و جوانهای دور و بر من را روی ویلچیر نشاندند. حسنی من را تا تریبون هل داد. بلند شدم و پشت تریبون ایستادم. صدایم را که صاف کردم سالن کاملا ساکت شد. نگاه عمیقی به جمعیت حاضر در سالن و دوربین ها کردم
ه"انتظار جایزه کتاب و جشنواره و نقد اینگونه را نداشتم." با گفتن این جمله جمعیت شروع به پچ پچ کرد. "ولی برای تک تک صفحات کتاب خاطراتی هست که من و دوستان و همراهانم با این جایزه هرگز از یاد نخواهیم برد. اما متأسفم. برای آنکه ما در این سالها برای آزادی جنگیدیم و آنرا گرفتیم اما به بهای شادی و هویت و ریشه هایمان . با تشکر از عباس یار و همسنگر من بعد از انتقال به تهران. جایزه را به دکتر سعادت تقدیم می کنم که الهام بخش گره های داستانی بود"ه
جمعیت از جا بلند شد و شروع به تشویق کرد. من نگاهم خیره به گوشه سالن بود. عباس کف می زد. زن چادر مشکی کنار عباس لبخند می زد. لبخندی کش دار و عمیق. عباس زن را نگاه کرد. عباس هم می خندید.عمیق و شاد

مهمان

2009-01-06T11:32:00.000-08:00

پاییز بود که آمد.از سفری طولانی.وقتی می آمد خورشید در حال غروب بود . و سایه بلندش روی آسفالت کوچه تا نقش خورشید نیم بند می رسید. نسیم سردی که می وزید خوب در خاطرم جا گذاشت نقش شال گردنی که دور گردنش بود و در همان حال در هوا تاب می خورد. چمدانش که از دور کوچکتر از سرش به نظر می رسید خوب یادم هست با سوغاتی که سالها مرا بزرگ می کرد. حرفهای فراوانی برای خانه داشت. و خستگی روزهای کش دار تابستان حالا دیگر روی شانه های بانو نبود. و حالا شاید کمی بفهمم از همه بیشتر حرفهایی که برای نگفتن داشت

نمی دانم چرا اما احساس می کنم پاییز این روزها سردتر از آن زمستان هاییست که برف هایش را پارو می کردیم تا ذخیره ای باشد برای آدم برفی های چشم دکمه ای. تا شاید حسرت دیدن عید نوروز بر دلشان نماند که هیچ وقت نشد.این روزها بی یخ زدگی معابر هم سر خوردن چیز چندان عجیبی نیست. دیگر کسی ساعت بر دیوار نمی زند که بخواهم هر شش ماه یک بار آن را عقب یا جلو بکشم. اما هنوز هم سحرخیزی را دوست دارم چون خاطره ای خوش. و شب زنده داری را چون خواب بعد از ظهر

ساعتی که ندارم را نگاه نمی کنم! هنوز تا نیم بند شدن خورشید روی دیواره افق راه باقیست. این روزها عطر پاییز را با طعم گس یک گلابی سبز زنده می کنم (راستش را بخواهی هیچ کاری برایم بیهوده تر از تنها خوردن انار نیست!). بو می کنم. هوا سرد است. عطر پاییز را در ریه هایم می ریزم. و فکر می کنم "گلابی آن روزها چه عطری داشت ؟" کمی به درون مچاله می شوم و مراقبم تا از روی دیوار کهنه آجری پایین نیفتم. منظره مقابل را برای چندمین بار بررسی می کنم : سنگهای مرمر سفید خاک آلود با فاصله های تقریبا نامنظم در محوطه باز چمن. و خاطراتی که هریک خواهند داشت. تعدادی گل سرخ و سفید که با پاییز قرینه ای عجیب دارند. و غروبی که تا شب ادامه خواهد داشت

سرخوش از عطر گلابی می شوم که حالا چیزی از آن نمانده. به محوطه باز سمت راست نگاه می کنم. با جستی کودکانه از دیوار به پایین می پرم. وقت نیم بند شدن خورشید است. چمدان را بر می دارم. نمی دانم سایه ام تا کجا می رسد اما در امتداد دیوار آجری کهنه به راه می افتم. درست رو به خورشید

____________________________

پ.ن : به یاد بانو که این پاییز ها نمی دانم انارش را با چه کسی دانه دانه کرد

سیگار فلسفه

2008-12-28T11:27:00.000-08:00

کتاب قطور فلسفه ای مقابلش باز بود و با دقت به آن خیره شده بود. عمق نگاهش به کتاب مرا برای دقایقی روی یک پا میخ کوب کرد. قدمی پیش تر گذاشتم تا مطالب کتاب را بهتر ببینم. از بازی های زبانی به راحتی می شد فهمید: "ویتگنشتاین " بود
دانشجوی قلسفه ای ؟ -
نه -
پس... ویتگنشتاین ؟؟-
سرش را بالا گرفت و نگاهی به من کرد و پس از کمی مکث گفت : فارغ التحصیل فلسفه اید ؟
نه-
پس می بینی که میشود دانشجوی فلسفه نبود و ویتگنشتاین را شناخت-
از سوال احمقانه ای که پرسیده بودم کمی احساس حماقت می کردم که ناگهان با یک قیچی کوچک به جان کتاب افتاد و شروع به بریدن کرد.بی اختیار فرباد زدم : آهاااای... چه کار می کنی ؟
مکثی کرد. سرش را بالا گرفت و باز نگاهی به من انداخت. طرز نگاهش از آن نگاه های عاقل اندر سفیه بود که سعی در خرد کردن طرف مقابل دارد. من هم برای آنکه به قول امروزی ها کم نیاورده باشم بلافاصله گفتم : این چه کاریست که می کنی ؟ کدام آدم عاقلی کتاب به این با ارزشی را اینطور پاره پاره می کند مرد حسابی ؟
اخم هایش در هم رفت و با حالتی متعجب پرسید : من کی کتاب را پاره کردم ؟ من فقط بعضی قسمت هایش را قیچی میکنم ! و دوباره تاکید کرد: ...قی...چی
به هر حال فاتحه کتاب را می خوانی-
نگران نباش ...نویسنده اش اگر بی دین نباشد غیر مسلمان است که در هر حال فاتحه من به دردش نمی خورد-
کم کم خودم را عقب کشیدم تا مبادا دچار درگیری لفظی شوم. و در حالی که خیلی دوست داشتم مقاله ای از این حرکت غیر فرهنگی کنم با عصبانیت گفتم : بی فرهنگ
پاکتی را از جیبش در آورد و شروع به چیدن برش های منظم و هم انداره کتاب کرد. در حالی که از توی پاکت توتون سیگار بیرون می کشید خیلی خونسرد گفت : کتاب را اگر پاره نکنی مجبور نیستی دوباره بخری. و اگر نخری آمار فروش پایین می آید. و اگر آمار فروش پایین بیاید قیمت بالا می رود. و اگر قیمت بالا برود در دکان های کتاب و کتاب خوان و کتاب فروش و همه و همه را گل بگیر.....
رول آخر کاغذ را که توتون گذاشت و پیچید و با آب دهان خوب ورز داد نفس عمیقی کشید وگردن را به چپ و راست تکانی داد و از جا بلند شد.ماژیک سیاه رنگی را از جیب عقب درآورد و روی تکه ای مقوا شروع به نوشتن کرد
کمی آنطرف تر جوانی که حدودا ۲۱ سال بیشتر نداشت با قدی متوسط و موهای سیخ سیخ در حالی که دو لیوان بزرگ شیر موز در دست داشت با صدایی بلند گفت : چطوری داش جواد ؟ امروز برامون چی داری ؟ بیا شیر موز فرد اعلا بزن
جواد با یک دست لیوان شیر موز را گرفت و با دست دیگر تکه مقوا را داد و گفت : سیگار فلسفه!!! هزار تومن بده دود کن مغز لودویگ ویتگنشتاین رو
چواد کمی شیر موز خورد. ضدایش را صاف کرد و بلند داد زد : بدو سیگار فلسفه هزار تومن

______________

پ.ن : به یاد جمعه بازار های کتاب مشهد و آشنایی با دوستان حوزه هنری. و جلسات زیبا و مدام نقد داستان

2008-12-25T05:31:00.000-08:00

برنامه هفتگی

هفته ام نو شده است
،هفت روز کامل

پیش رو دارم و باز

.،قدمی دیگر نزدیک به مرگ

!!مرگ را باید کشت

سهم خوشبختی ِ خود را از او

.هفت قسمت کردم

،پاره ای را ز لبش می جویم

قسمتی دیگر را

،در بغل می گیرم

پاره ی سوم را

:تا سحر می بویم می بوسم

روز اول لبخند

دومین روز نگاه

روز سوم صحبت

ــ سخن از رنگ ِ گل و عطر ِ گیاه ــ

چارمین روز قرار ِ فردا

...روز پنجم عشق است

...بوسه بازی با چشم

.روز شش ، غرقه ی عطر ِ بدنش

!روز هفتم را باش

،داغ ِ گرمای لبش از دیروز

.مست و شیدای خیال فردا

***

مرگ و پیری را من

یک قدم پس راندم

پوزشان را به زمین ساباندم

...وه چه نیرومندم

***

!!هفته ام نو شده باز

...هفت شب در پیش است

___________

پ.ن : شعر از م.زیبارو به نقل از آوای آزاد

reevaluation !!!

2008-12-17T11:19:00.000-08:00

عادت دارم که روی اوراق بی خط بنویسم. لیلی و مجنون نخوانده عاشقی عاقبتی اینگونه دارد. و کسی در انجمن موسیقیدانان بدون نت دیروز چیزی گفت شبیه ذبح کلاغ برای شام آخر

من هنوز هم برای تو مینویسم -بدون وزن بدون ریتم- که تو تمام ضربآهنگ منی. هر بار که این تنهایی مسموم را نفس می کشم نفرین تو در خاطره ام نقش می بندد. من در تلاشم برای زیارت تو تا ذکر بخوانی و من غرق بوسه ات کنم

چه کسی به ما اجازه داده تا بدون دیوان حافظ عاشق شویم ؟ من جسارت بی وقفه ام را پس میگیرم. و شنیدم در کلیسا کسی پناه به مجسمه بانوی سنگی برد. اما من به کدام دانه تسبیح تقرب بجویم بی اختیار ؟

این روزها ما را چه میشود ؟ وقتی پرندگان مهاجر از اینجا می روند ؟ آیا گوشه ای برای کز کردن ما هست ؟

عاشقی را درمان اگر بود این همه کهنه شراب چند ساله در دین حرام نبود!. عاشقی را درمان اگر بود این همه عطار و شمس و مولانا چرا ؟ عاشقی را درمان اگر بود در بیمارستان شهر بخش بزرگی برای درمان بیماران عشق در سالی بسیار پیش تر از احداث بیمارستان تاسیس شده بود

با این همه
من
شاعر عاشق شدن های بی وسوسه ام
و تو - بانوی نه گفتن های مکرری
...

____________________

پ ن : بابا آب داد
!!پ ن ۲ : در فکرم که اگر کلاغ سفید بود برای گرفتنش مردم چه کارها که نمی کردند
پ ن ۳ : من منهای عشق مساوی صفر . پس خیال چرت نکنین خواهش میکنم
occasion12پ ن ۴ : به زودی منتطر وب نگارش انگلیسی از من باشید. با عنوان

2008-12-16T07:23:00.000-08:00

ستاره ها مردند

گریختی -تو از من گریختی

چنان بهار از واژه ی کویر

و آن قناری به مژده ی بهار - نیامد

و این شکوه ندامت - در آینه بجز طرح یک دریغ ندید

فلق : - شکوفه ی اندوهگین چشمهایم شد

و باد ولگرد - از وسعت کویر

جنون ملتهب صخره های تنها را

به ارمغان آورد

و راه - این راه خسته کولی

به مرکب کدامین ستاره نشست ؟

که این چنین افق - آبستن است ؟

که نطفه ی اندوه بارور می شود در من ؟

کدام ستاره می میرد ؟

کدام بهار ؟

کدام پرستو ؟

که این کویر پذیرای هیچ رویش نیست ؟

تو رفتی

و من هرگزستاره ای رادر آسمان ندیدم

ستاره ها مردند

و ریشه ی خشک آن شوق بارور در من - پوسید

کدام پاییز ؟

کدام زمستان ؟

کدام بهار ؟

مرا از این سکون یأس

تهی تواند کرد ؟

دموكراسي عاطفي

2008-11-26T11:37:00.000-08:00

رسم بر اين بود كه به مرام دموكراسي انتخاباتي باشد و راي بدهيم. پس روي برگه اي نوشتم دوستت دارم و توي صندوق قلبم انداختم. اما نمي‌دانستم كه اينجا نتيجه انتخابات از پيش معلوم مي‌شود

پ ن 1: فردا امتحان دارم و شايد مثل دانيال هيچي برام مهم نيست

گوش كنم outlandish پ ن 2: نمي‌دونم چرا اما امشب دوس دارم تا صبح

پ ن 3 : چرا هميشه همه فكرهاي ناب درست تو لحظه شلوغي ذهن ميان سراغمون ؟

يك كم چاشني احساس براي تولد هايي كه جشن نگرفتيم

2008-11-18T10:25:00.000-08:00

...این تاریخ بهانه است
!یک رسوم است
...روز میلاد من وقتیست

... که برق لبخند تو
!...در نگاهم جاری باشد

...و اینک زاده میشویم
! و بس

_____________________

: تا دیروز میگفتم

... کاش یک پنگوئن به دنیا می آمدم تا حداقل به این احساسات سردت خو گرفته بودم

اما امروز فهمیدم
!دوست داشتن خرس قطبی هم عالمی دارد

پ ن : انگار اين روزا مد شده كه همه پي نوشت بنويسن و از اين چيزا. خوب من چرا ننويسم ؟ مگه من چيم از بقيه كمتره ؟؟

در پ ن يادتون باشه كه اصلا خبر از عشق و عاشقي و اين چيزا در كار نيست. اصلا خودتونو خسته نكنين و از اين حرفا. ولي خوب اين حرفا مده ديگه انگار. ضمنا اينكه اين خرس قطبي رو اگه فهميدين كيه يه جايزه پيش من دارين. تمام

2008-11-13T05:34:00.000-08:00

امروز پاييز روي وحدت ديوار اوراق مي‌شود

-1

آخرين مطلبي كه باشد امتحانات پايان ترم است كه عجيب گريبان ترم سوم را چنگ زده رهايش نميكند.قصد تشبيه خودم يا كسي را به گلادياتور هاي افسانه اي ندارم كه حقيقت چيزي شبيه دعاي مادرانه است آنچه امروز نيازمندم. براي اندك توجهي كه ميشود، از شادي در پوست و از تعجب در وهم نمي‌گنجم . بال در بال فراق اوج مي‌گيرم و روياپردازي... ها!! هرگز. هرچند به توان بي‌نهايت آيديالست هستم

-2

امروز يك وبلاگ خيلي قشنگ ديدم.با كلي مطالب خواندني.خواستم بعضي مطالبش رو كپي كنم و يك لينك بهشون بدم، اما اونقدر چيزاي خوندني ديدم كه حيفم اومد چيزي رو كات كنم. پس فقط يك لينك ميذارم و تمام. اميدوارم شما هم بخونين و لذت ببرين.مثل من

جوكر اسم اين وبلاگ خواندنيه

عاشقي

2008-11-07T12:49:00.000-08:00

عاشقي كه كردي چشمها را باز نگه دار. زير بارش آفتاب يا عطر باران، زير نگاه هاي شرجي دريا زده يا هرآنچه كه بود و نبود... چشمها را باز نگه دار. و مراقب باش مبادا نگهات از رنگين كمان جا بماند

عاشقي كه كردي دعاي من با توست و خودم قدري دورتر اما هميشه مراقب . اينجا در جايي كه خورشيدش غروبي استوايي دارد در افق آسمان، من هنوز هم شعر مي‌گويم به ياد دوران از هرچه مدرسه در راه فرار.عاشقي كه كردي يادت باشد ترانه هاي من و تو و پنجره ها را... گاه كاهي اگر دلتنگ اگر شاد زمزمه كن از دوران طلايي فلسفه غزلهاي نا رديف

عاشقي كه كردي يادت باشد چه ترانه ها كه در اعتصاب بوديم و نخوانديم ، چه شعر ها كه در سفر بوديم و جا گذاشتيم و چه حرفها كه بي زبان بوديم و نگفتيم

اما

عاشقي اگر برايت نان نداشت، خاطراتش را با دنيايي معاوضه نكن حتي... چشمها را باز نگه دار تا ببيني شكوه و عظمت عشق را زير بارش آفتاب يا عطر باران خورده خاطرات سالهاي دور. در پي چيزي كه جز عاشقي شايد نيست

به ياد خاطرات سالهاي نه چندان دور

سلام پنجشنبه مهربان !

قرار عاشقی از یاد تمام پنجره ها رفته

و او دیگر هیچ پنجره ای را باز نمیکند

تا تمام اتاق، سلام های خکی باد را در آغوش بگیرند

آه . . . ! جذر و مد های دریا مرا به یاد خانه می‌اندازد

بالاتر از دماوند

آنجا که ماده اقاقی‌ها هر روز به گل می‌‌نشینند

و قاصدکها

با خبرهای خوش در راهند

شنبه ها هنوز خوابم می‌اید

وقتی باران به شیشه میزند

و فرشتگان

با التماس دنبال سرپناهی میگردند

جهان اگر دست من بود

شاید آنرا چه رنگی می‌زدم. . . ؟

_____________

شعرك

2008-11-01T12:47:00.000-07:00

اينها "شعرك" اند.شايد زيبا ترين و دلنشين ترين شعرك هايي كه براي هميشه در خاطرم خواهد ماند.بي آنكه نيازي به تكرار و يا همخواني باشد.تعريف دقيقي از شعرك ندارم مگر ارجاعي به "سلوك شعر" نوشته محمود فلكي كه چند سال پيشتر خواندم، كه شعرك تصوير اقتباسي از هايكو ژاپني ست ويا چيزي موزون تر از ترانك. به هر حال امشب دو شعرك دارم. يكي عاشقانه و ديگري عارفانه

فرض كن پول دو بستني نداريم

يكي مي‌خريم و

يك لب من

يك لب تو

و آنقدر پيش مي‌رويم تا لبهايمان بستني را فراموش كنند

**2

به كليسا مي‌روم

و اعتراف مي‌كنم تمام گناهانم را

پيش علف هاي هرز روييده بر ديوار

علفها بي واسطه با خدا سخن مي‌گويند

______________________________

محمد هاشم اكبرياني *

حسين پناهي **

دل نوشته ها

2008-10-28T01:19:00.000-07:00

________

پاییز را به باد بسپار

به پرندگان مهاجر

و به رنگهای برگ برگ

برهنگی ات را پاره کن

و دست هایت را به من بده

تا آشیانه ای بسازیم

برای گنجشکها

که سفر نمی کنند

______________

در طول سفر هميشه به خاطر دارم

آسمان همه جا يك رنگ است

اما نمي دانم چرا

گاهي دلم براي آسمان خودمان تنگ مي شود

طرحي از گريز

2008-10-21T22:11:00.000-07:00

روزان بي حوصلگي را تنها شعر درمان است. پناه مي برم به عطر شعر از كسالت اين همه بي زباني و كم تواني در بيان ناگويه هاي دل. عطر شعرم كه مي شكفد انگار خدا روحي تازه در من مي دمد. باور مي كنم كه هنوز هستم. زنده و جان دار. شايد در بادا و مبادا اسير اما نااميد هرگزكه راه گريزي هست.ايمان دارم. و روزي خواهم گريخت از اين همه روزان بي تو. تا نيما بخوانيم و سهراب... روزان ابري را دوست دارم با آفتاب چشم هاي هميشه مشرقي ات

من به تو خو گرفته ام

من به تو خو گرفته ام مثل ستاره ها به ماه

تازه شدم تازه و نو، خوب و نجيب و سر به راه

از تو عجب حكايتي ورد زبان همه شد

كوچه به كوچه دل به دل شبانه در زمزمه شد

از تو سخن تازه شده تازه و نو رنگ بهار

مثل غرور آسمان، آبي و پاك و برقرار

تبسمي كن به زمين بهار غرق اطلسي

سرد شده بودن ما در تب داغ بي كسي

دست بكش به آسمان، مثل ستاره ها ببار

در شب تار پنجره ترانه اي تازه بكار

رنگ هميشه خودت ترانه هاي خوب خوب

در كلمات نم زده مثل وداع با غروب

من به تو خو گرفته ام مثل نسيم و قاصدك

عشق شما و شعر من! قافيه زير بار شك

قافيه را باخته ام ستاره را خرده نگير

من به تو خو گرفته ام سادگي ام را بپذير

حياتمند

انتشار يك نقد

2008-10-19T11:02:00.000-07:00

من اصلا نمی خوام این موضوع رو ریشه یابی کنم. می دونم که ریشه داره ! آره ! ولی به ریشه اش کاری ندارم. می خوام یک اتفاق رو ارزش گذاری کنم. می خوام بگم که اونقدر ها هم لزومی نداره که روسپیگری یه سری آدم رو نسبت بدیم به چیزای دیگه. که مثلا گولشون زدن! گول مال زمان پینوکیو بود. الآن ماشالله بچه های 10 - 12 ساله ختم روزگارن. تو خلاف بازی کسی کم نمیاره. فکر کردین دختره فکر می کنه میخوان ببرنش دوبی منشی مدیر عامل سونی بشه؟ من فکر نمی کنم. شخصا دختری رو می شناسم از یک خانواده فوق العاده مرفه و تحصیل کرده، که سال پیش جهت تحصیل در رشته دندانپزشکی مشرف شدن دوبی. الآن ایشون رسما به شغل شریف جندگی مشغولند... اونم قاچاق شده؟ گول خورده؟ وضع مالیش بد بوده؟ خانواده اش بهش توجه نکردن؟ نه ! اونم مثل بقیه همکاراش، صرفا راه راحت تری پیدا کرده برای پرداختن به هویتش! به همین سادگی.

روزی 15 نفر با اختیار خودشون میرن دوبی که هرزگی کنن. 2 هفته بعد هم بر می گردن. تا حالا فکر کردین که روزی چند نفر یه عمره که از صبح زود میشینن پای دار قالی، نخا رو به هم گره می زنن، هی گره می زنن، هی گره میزنن، چماشون کور میشه، بعد از یک سال 100 هزار تومن بهشون میدن، بعد تو میری اون قالی رو میخری 3 میلیون تومن، می اندازی کف اتاقت روش راه میری، صندلی چرخ دارتو هی از این ورش می کشی به اون ور؟ تو روز هشتم یادته می گفت وقتی رو چمنها راه میری، چمنها جیغ می کشن؟... وقتی رو قالی راه میری، قالی جیغ نمی کشه؟؟... بهم بگو ببینم، روزی چند نفر صبحا پا میشن میرن تو شالیزار، تا غروب تا کمرشون تو اون لجن و آب سرده، هی دولا میشن، راست میشن، دولا میشن راست میشن، فقط برای اینکه زنده گی کنند، بعد تو میری یه پرس از اون برنجو تو قلان رستوران می خوری 10 هزار تومن؟ برنجا رو وقتی می جوی... جیغ نمی کشن؟؟... بگو ببینم جیغ قالیا بلند تره،جیغ برنجا بلند تره، یا جیغ روسپیهای ایرانی دوبی که اینقدر سنگشونو به سینه میزنی؟

____________________

به نقل از منتقد

2008-10-17T13:45:00.000-07:00

دوست دارم دزدکی دست تو رو بگیرم

آخر نامه تو از خوشی بمیرم

....

اما تو که نامه نمی‌نویسی... هیچوقت برای من

حرفهايي براي نگفتن

2008-10-13T12:28:00.000-07:00

هميشه حرفي هست، براي نگفتن. هميشه چيزي هست كه بايد پنهان شود و بماند بين دلت و خودت و شايد خدا. ولي گاه آرزو مي كني ايكاش حرفهاي دلت را يكبار حتي بخواند آنكس كه بايد. و افسوس ها و افسوس ها هميشه در خاطره سالها مي مانند آنگاه كه زمان گذشته و با خودت فكر مي كني "هميشه چه زود دير مي شود..."ه

براي تمام خوبيهاي اين روزها... كاش مي شد براي هميشه فقط شاعرشد فقط شاعر. پر از ترانه و غزل وقافيه و سرود براي تمام حرفهايي كه نمي شود گفت..ه

تا صبحدم به یاد تو شب را قدم زدم

آتش گرفتم از تو و در صبح دم زدم

با آسمان مفاخره کردیم تا سحر

او از ستاره دم زد و من از تو دم زدم *ه

_______________________

ابياتي ازحسين منزوي

دفتر خاطرات

2008-10-11T03:13:00.000-07:00

مرور ميكنم عاشقي هايم را.قدم در راهي ميگذارم كه پيشتر با قلم هايم پيموده بودم و ميخوانم
شنبه : شروع پنجره اي پر از اشتياق و تماشا، و من كه تا طلوع ماه پاي آب شدن خورشيد مهاجر

يكشنبه : تمرين رقص بي تكرار در آهنگ ساده دلي نگاه هايي با ريتم 4/4 ساده و يكدست

دوشنبه : گلگشت مدور به سان كبوتر هاي عادتي، در تلاش براي يافتن خانه اي بهتر

سه شنبه : آغاز ديدار من و چشم نازكي دلبرانه هايي كه به عطر نواحي ناآشناي دوردست دلشان در تمام حرفهايشان نمي گنجيد. آه كلمات چقدر كوچكند و دلها در فريب چشمهايند هنوز مسافر كوچك خوشبختي

چهارشنبه : سفر از نگاه نامحرمانه بد چشمان به جايي براي زيستن از نو و تكرار حرفهاي هميشگي آواز و پرواز. آواز دز رديف تعقل و پرواز در حريم نجابت عشق
پنجشنبه : آغاز پنجشنبه هاي مهربان و بارش سريع و بي حد و مرز آوار تلاش بر خستگي كوچه هاي دل به دل شهر تا به تا . كوچه در كوچه تلاش براي يافتن ، كه تو در وهم نگنجي خوب من
جمعه : آغاز دلدادگي به افق ترانه هاي شرقي، آنجا كه با نگاهي افسون ميكني فرهاد دلخسته از شيرين هاي شهر ناعشق را. و من فرهاد ترانه‌خوانم به سبك سكوت. دلباخته در تلنگر مهربان چشمهايت بانوي پنجره هاي مشرقي
آواز به سبك مردمان ديار خودم عجب دوست داشتني ست

بیراهه رفته بودم

آن شب

دستم را گرفته بود و می کشید

زین بعد همه عمرم را

بیراهه خواهم رفت

ايرج جنتي عطايي

2008-10-07T11:21:00.000-07:00

مديون مي دانم خودم را و تمام دوستان ترانه و هنر را به مردي كه از آغاز ترانه وار زيسته و هنرمند. وامدارش خواهند ماند تمام عاشقان ايران زمين اگر حتي يك بار با ترانه هايش ايران عزيز را زيارت كرده باشند

ايرج جنتي عطايي متولد 19 ديماه 1324، فارغ التحصيل دانشكده هنرهاي دراماتيك تهران و كالج چلسي دانشگاه لندن در رشته تئاتر و جامعه شناسي هنر است. نمايشنامه هاي ايرج جنتي عطايي كه به زبانهاي انگليسي، آلماني و هلندي ترجمه شده اند بارها و بارها در سالن هاي تئاتر اروپا، امريكا و كانادا روي صحنه رفته اند و چندين نمايشنامه نيز با تدوين راديويي از راديو بي بي سي پخش شده اند. او كه در دنيا براي كارهاي نه تنها محدود به شعر و ترانه اش معروف است در ذهن هنرمند ايراني هنوز با ترانه هاي ميهن پرستانه جاي دارد. ترانه زير يكي از عاشقانه هاي اوست

من از سفر میام

با اسب خستگی

از فتح یک سراب

با سایه بونی از

گرمای آفتاب

با زخم خار و شن

سوغات کوره راه

با گلسنگی به دوش

از دشت بی گیاه

یه کوزه آب سرد

یه سفره نون می خوام

کو ؟ بسترم کجاست ؟

من از سفر میام

ببین که رخت من

غبار جاده هاست

ببین که دست من

برای من عصاست

تن خسته و غریب

تنها و در به در

با حسرت پناه

با وحشت سفر

یه سقف مهربون

یه سایه خواب می خوام

نوازشم بکن

من از سفر میام

با من چه دردها

از این سفر به جاست

غصه بغل بغل

با من چه گریه هاست

من از سفر میام

تا با تو سر کنم

تو جاده های عشق

با تو سفر کنم

با کوله باری از

حرفای گفتنی

حرفای تلخ تلخ

اما شنفتی

یه سوسوی چراغ

یه تکیه گاه می خوام

در بر بگیر منو

من از سفر میام

...

يك ترجمه از احساس

2008-09-29T20:01:00.000-07:00

اين يك ترجمه است، از شعر از احساس . كاپيل سيبال شاعر هندي فارغ التحصيل مدرسه عالي حقوق هاروارد است و شايد تجربه ساليان زندگي در هاروارد كه تنها به درس نمي گذرد روح بلند كاپيل را اينگونه در كلمات قاب كرده است. كاپيل رئيس ديوان عالي قضات هند است و سابقه بين‌المللي درخشاني در فعاليت در زمينه حقوق بشر دارد. ترجمه زير از شعر دست هاي هنرمند نخستين تجربه ترجماني من است

...

حياتمند

2008-09-17T10:52:00.000-07:00

چنان باش که به هر کس بتوانی بگویی «مثل من رفتار کن». کانت

به آنچه كه مي‌گويي اعتقادي ندارم، اما براي دفاع از آزادي بيانت جان خواهم داد

هرآن تغييري باش كه مي‌خواهي در جهان ايجاد كني. گاندي

دستانی که کمک می کنند، مقدس تر از لب هایی هستند که دعا می خوانند. شكسپير

2008-09-04T10:30:00.000-07:00

گاه گاهي برايم دعا كنيد. آنروز كه شاعرم و آنروز كه در حسرت شعر. مي‌داني ؟! اينروزها كه گذشته را مرور مي‌كنم دلم براي تمام شاعرانگي ها تنگ مي‌شود. براي تمام خودم

اينروزها درگيرم. درگير دنيايي كه شايد مال من نيست. درگير دنيايي كه نمي‌خواستمش براي خودم.اما فردا ابري تر از آنست كه به آسمان نگاه كنم. كاش ميشد به سهراب كافر شد، چتر ها را باز كرد يا حتى زير باران نرفت. كاش ميشد كاش ميشد

هوای خانه

2008-04-15T02:12:00.000-07:00

حال و هوای ایران که تو سرت باشه... شاعر می شی. اگه شاعرم که نشی, روزی هزار بار تا شیراز میری , خواجه ی کلام رو زیارت می کنی و برمی گردی. حال و هوای ایران که تو سرت باشه... اگه روزی یه خط غزل غزل نکنی, به زحمت بتونی بخوابی. هوای غزلی هم که نباشه حتما به ذهنت میاد که : داغ هر آن غزل که نگفتم به پای شماست...ه

آره... همه اینا رو گفتم که بدونی هوای وصل است در سرو امیدی که دوباره بازت بینم
اینم آخرین غزلم تا که بدونی وزن و قافیه هم میدونم... اما چه حیف !! به قول استاد بهمنی "سالهاست که قافیه را باخته ایم" ه

سکوت می کنم شبی به لحظه های ناگهان

عجب غزل غزل شبی به قبل شعر بی امان

/
به جرم بی ترانگی ردیف و قافیه تباه

دلا بزن تفاءلی به حافظ و به این و آن
/

دوباره حادثه تویی و عاشقی به شعر من

توهم و خیال تو , جام شراب و شوکران
/

به دل قسم که پیش از این بهار بی بهانه بود

و یک سبد شکوفگی از پس عطر شعرمان
/

تو آمدی و رد شدی , رفت ستاره از دلم

ستاره ها فدای شب سرود ماندنی بخوان
/

بخوان به نام شهر دل و آتشی که کاشتی

به نام سیب و سادگی از هوس و از هیجان
/

غزل غزل نمی شود تا تو ردیفش نشوی

شبی مثال هر شب و ... به زیر سقف آسمان

برای غزل, به یاد بهمنی

2008-04-07T12:08:00.000-07:00

محمدعلی بهمنی

محمدعلی بهمنی در فروردين سال ١٣٢١ در شهر دزفول به دنيا آمد. شعر بهمنی نيز البته شايد با خود او متولد شده باشد، گرچه بسياری بر اين عقيده اند که او غزلهايش را وامدار سبک و سياق نيماست. نخستين شعر از او در سال ١٣٣٠، يعنی زمانی که او تنها ٩ سال داشت، به چاپ رسيد

برای محمدعلی بهمنی شعر چون موجودی جاندار است که شکل و قالب، لباسهای آن را تشکيل و به آن شخصيت میدهند. با اين همه، محمدعلی بهمنی شيفته ی غزل است و غزل گفتن و غزل خواندن و غزل سرودن. میگويد: «غزل، نه تنها در شعر امروز، بی ترديد در شعر تمام فرداها جايگاه ويژهای خواهد داشت. غزل هستی ايرانی است و خواهد بود. آنچه که مهم است، اين است که اين امانت حساس را به نسلهای آينده تحويل دهيم.»گرچه به رغم تمام اين علاقه به غزل گفتن، بهمنی غزل را هرگز قالب نمیبندد. «چون قالب يعنی محدوديت و هنر را نمیتوان محدود کرد و به خاطر اين حرفم بارها زير تهمتها رفته ام.» در ديدگاه محمدعلی بهمنی، غزل يک شکل است که میتواند با روزگار خود و با شرايط جديد تغيير کند

محمدعلی بهمنی در سال ١٣٧٨ موفق به دريافت تنديس خورشيد مهر به عنوان برترين غزلسرای ايران گرديد. برخی از مجموعه اشعار وی عبارتند از: باغ لال (١٣٥٠)، در بیوزنی (١٣٥١)، عاميانه ها (١٣٥٥)، گيسو، کلاه، کفتر (١٣٥٦)، گاهی دلم برای خودم تنگ میشود (١٣٦٩)، غزل (١٣٧٧)، عشق است (١٣٧٨)، شاعر شنيدنی است (١٣٧٧)، نيستان (١٣٧٩)، اين خانه واژههای نسوزی دارد (١٣٨٢)، کاسه آب ديوژن، امانم بده (١٣٨٠)

بارانی

با همه ی بی سر و سامانی ام

باز به دنبال پريشانیام

طاقت فرسودگی ام هيچ نيست

در پی ويران شدنی آنی ام

دلخوش گرمای کسی نيستم

آمده ام تا تو بسوزانی ام

آمده ام با عطش سالها

تا تو کمی عشق بنوشانی ام

ماهی برگشته ز دريا شدم

تا که بگيری و بميرانی

خوبترين حادثه میدانمت

خوبترين حادثه میدانی ام؟

حرف بزن! ابر مرا باز کن

دير زمانی است که بارانی ام

حرف بزن، حرف بزن، سالهاست

تشنه ی يک صحبت طولانی ام

ها به کجا میکشی ام خوب من

ها! نکشانی به پشيمانی ام

2008-03-19T18:31:00.000-07:00

در آخرین نقطه جهان در جایی روی مدار صفر درجه که تابستان و بهارش را از هم باز نخواهی شناخت ایستاده ای. فریاد بی وقفه ای از آمدن ها و رفتن ها خبر میدهد و تو کماکان فکر می کنی : سالی که نکوست از کجایش پیداست

تقویم ها ورق می خورند... روزها می گذرند...اما برای من زمان ثابت است در آخرن روزی که تورا دیدم. پس یک بار دیگر به یاد بهارهای نیامده: بهار مبارک

و کسی گفت بهار است

و من فکر کردم

کاش این بهاری که همه می گویند بی خبر می آمد

شاید آنوقت ز شوقش همه گل می دادیم

فروغ فرخزاد

2008-03-15T06:56:00.000-07:00

می روم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه ویرانه خویش

به خدا می برم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه خویش

می برم تا که در آن نقطه دور

شستشویش دهم از رنگ نگاه

شستشویش دهم از لکه عشق

زین همه خواهش بیجا و تباه

می برم تا ز تو دورش سازم

ز تو ای جلوه امید حال

می برم زنده بگورش سازم

تا از این پس نکند باد وصال

ناله می لرزد

می رقصد اشک

آه بگذار که بگریزم من

از تو ای چشمه جوشان گناه

شاید آن به که بپرهیزم من

بخدا غنچه شادی بودم

دست عشق آمد و از شاخم چید

شعله آه شدم صد افسوس

که لبم باز بر آن لب نرسید

عاقبت بند سفر پایم بست

می روم خنده به لب ‚ خوینن دل

می روم از دل من دست بدار

ای امید عبث بی حاصل

فروغ فرخزاد

Did you know...?

2008-03-01T05:20:00.000-08:00

آيا ميدانستي که اختراع پيچ گوشتي پيش از پيچ صورت گرفته است؟

آيا ميدانستي که ون گوگ در طول حيات خود تنها يكي از نقاشيهاي خود را بفروش رساند؟

آيا ميدانستي که انسان مي تواند 52 روز تنها با خوردن آب زنده بماند؟

آيا ميدانستي که پوست بدن انسان در هر ساعت 30 ميليون ميکروب روي آن مينشيند و 29 ميليون آن کشته ميشود و پس از 2 ساعت از اين 30 ميليون فقط 7 هزار تاي آن باقي مي ماند؟

آيا ميدانستي که رشد دندانهاي سگ آبي هيچگاه متوقف نميگردد؟

آيا ميدانستي که شامپانزه ها قادرند مقابل آينه چهره خود را تشخيص دهند اما ميمونها نميتوانند؟

آيا ميدانستي که قلب والها تنها 9 بار در دقيقه ميتپد؟

آيا ميدانستي چيتا قادر است در حداكثر سرعت خود گامهايي به طول 8 متر بر دارد؟

آيا ميدانستي مادراني که طولاني مدت نوزادان خود را شير ميدهند، نرخ ابتلا به سرطان سينه را در خود کاهش ميدهند؟

آيا ميدانستي عميق ترين سوراخي که انسان در زمين بوجود آورده 12262 متر ميباشد، اين سوراخ را روسها از سال 1970 تا سال در1989 جزيزه ای نزديکي نروژ با مته ای به قطر 21.4 سانتيمتر بوجود آورده اند؟

آيا ميدانستي که مغز گرگ در مقايسه با يک سگ بزرگ 25 درصد بزرگتر است؟

آيا ميدانستي رکورد خالکوبي دست متعلق به «سيمون» کانادايي بود که موقع مرگ 4831 فقره خالکوبي روی بدنش وجود داشت؟

آيا ميدانستي گرمای غير معمول ميتواند باعث تغيير جنسيت تخم مارمولکها در استراليا شود، پژوهشگران اثبات کرده اند که گرما باعث ميشود يک نوع ژن که باعث تولد مارمولکهای نر ميشود غيرفعال شود و اغلب آنها ماده بدنيا بيايند؟

2008-02-29T09:40:00.000-08:00

من خدا نیستم

اما می‌آفرینم

حتی خدا را

!!!

حلاج....

2008-02-28T01:41:00.000-08:00

زکریای رازی

شیمی‌دان، فیلسوف و متفکر بزرگ قرن سوم هجری و نیز از مبارزان راستین تفکر علمی بوده است. او نخستین کسی بود که قبل از «بیکن» به اهمیت تجربه و مشاهده در علوم پی‌برد. «رازی» جهان را مرکب از ۵ هیولی (ماده قدیم) می‌دانست و معتقد بود هیولی دارای اجزای بسیط و با بعد است. رازی در کتاب «فی المده فی الزمان و فی الخلا و الملا و هی المکان» می‌گوید: عقل نمی‌پذیرد که ماده و مکان آن، ناگهان بدون این‌که سابقا ماده یا مکان موجود باشد، به وجود آید. چون همیشه هر چیز از چیزی دیگر به وجود می‌آید. او در کتابی که درباره هیولی نوشته است، تاکید می‌کند: جسم را حرکتی است ذاتی

رازی در دو کتاب خود به نام «نقض الادیان» و «مخارق الانبیا» با تمام ادیان و مذاهب مخالفت کرده است، به طوری که مورد تکفیر روحانیون قرار گرفت و آن‌ها به جمع‌آوری و سوزاندن آثار رازی فتوی دادند. امروزه از این دو کتاب ارزنده اثری در دست نیست. او ضرورت وحی را باطل می‌دانست و در واقع رازی بزرگ‌ترین مخالف فلسفه مبنی بر وحی در اسلام است

رازی با شور و هیجان به تساوی بشر، اظهار عقیده می‌کند که: همه افراد بشر متساوی و برابرند و هرگز قابل تعقل و قبول نیست که خدا، بشری را برگزیند تا وظیفه نبوت و هدایت سایر افراد بشر را به او واگذار نماید. این وظیفه نبوت جز تیره‌بختی، چه حاصلی داشته است؟ حاصل؛ جز جنگ‌های عنان‌گسیخته به نام عقاید جزمی مذهبی و باورهای پوچ، چیزی نبوده است
زکریای رازی معتقد بود که معجزات پیغمبران چیزی جز خدعه و نیرنگ نیست. مبانی و اصول ادیان با حقایق علمی، مخالفت و مغایرت دارند و به همین جهت هم میان آن‌ها اختلاف دیده می‌شود. به عقیده او؛ علت اعتماد و اعتقاد مردم به ادیان و اطاعت از پیشوایان مذهبی، تنها ناشی از ترس و عادت است و دین، نماینده جهان‌بینی و تفکری است که از نادانی آغاز می‌گردد و به تاریک اندیشی منتهی می‌شود

پ.ن

مقام رازی در فلسفه - عباس اقبال - مجله مهر، آذر ۱۳۱۴ - ص ۶۵۵

معارف اسلامی در جهان اسلام - سیدحسین نصر - ص ۲۳

تاریخ فلسفه اسلامی - هنری کوربن - ص ۱۶۲

حلاج - علی میرفطروس - ص ۹۴، ۹۵ و ۹۶

بهمنانه

ولنتاين مبارك

2008-02-15T06:52:00.000-08:00

بهانه قشنگي پيدا كرده ايم. براي گفتن حرف هايي كه شايد از گفتنشان خجالت مي‌كشيم. حالا مي توانيم با خيال راحت به هركسي كه دوست داشته ايم بگوييم حرف هايي كه در صندوقچه قلبمان پنهان كرده بوديم. بي آنكه گونه هايمان از سرخي به تب كردگي بماند يا آنكه دچار لكنت شويم. از همان من و من كردن ها كه سهراب مي گفت " انگار دچار رگ پنهان برگ ها هستي..." ه

ولنتاين مبارك

لاسكون

2008-01-17T12:50:00.000-08:00

نه ، هرگز نايست !!! كه سكون شاهمايه ي فساد است است و آلودگي

پيوسته بايد گام برداشت. به سان راهب بودايي در سفرهاي زيارتي... فارغ از هر دين و پيغامدار، مؤمن به طبيعت و آفريدگار.كه طبيعت كلاس درس است. آنگاه كه صعود مي‌كني از تپه هاي باستاني تا گوش فرادهي به نواي ناقوس هاي صلح در معابد بهشت... كه فرودت سرشار باشد از ايمان. و ايمان بي نياز به كتاب و الوان ريا

آري...نايست!!! كه فرا مي‌خوانم تورا به ايمان. و ايمان به سه چيز: طبيعت، آوا و خداي آن دو

حال... چشم ها را ببند

گوشها را بگير

دهان را پر كن از سكر هستي

و تجربه كن.... زيستن را

2008-01-02T05:29:00.000-08:00

نه

نميتوان، اينطور بي‌مقدمه و بي‌محابا پريد.پس از چند سوال بي‌پاسخ... با يك بعله كشدارنمي‌توان وارد زندگي ها شد و بي هيچ سرآغازي نقشي قهرمانانه را ايفا كرد.

نه، هرگز باور نخواهم كرد اگر حتى تمام تاريخ بگويد آري.باز هم اسطوره‌وار و تابوشكنانه خواهم ايستاد به سان پيامبري چشم در چشم جهل.و زير بار نخواهم رفت كه اين افسانه ديرينه در تعريف به تحريف مشتي دلال سخن از سخنوري شاعرانه نقالان به دور افتاده باشد.اينك خوب مي‌دانم كه عصر، عصر معجزه و عصاي موساست و من همچون خضر مامورم به بودن تا ابد تا شايد بيابم معماي جاودانگي را.

وقتي كه استاد از اشتهاي مايل به بي‌نهايت صاحبان سرمايه مي‌گفت و قصه‌ي بازارهاي جهاني من به دلالان و قانونهاي قانون‌شكن كه نه، كه به داستان جهالت قوم پدري مي‌انديشيدم كه مرا و تو را به پشيزي ميفروشند و سرانگشت حماقت به دهان مي‌گيرند كه: افسوس... و در بينهايت چشم هاي از حدقه بيرون زده دست در بيني استعمار و استكبار و قص‌على‌هذا فرو مي‌كنند كه چه وچه و

...

باري، اين است قصه شما و هرآنكس كه به دل گمان مي‌كند كه:

آري آري،

زندگي شايد همين است

يك فريب ساده كوچك

...

تا بگويمت كه هرگز زير بار نخواهيم رفت، ما پيامبران تابوشكن دورانيم

ميرعماد مد

2007-12-26T20:29:00.000-08:00

هوا گرم يا سرد فرقي نمي‌كند.نشسته‌اي و فكر مي‌كني تا شايد دنيا چشم گشوده به آسمان نگاه كند.تا ببيند و بداند كه تو

هنوز هم توان پريدن داري... ابر ها را كنار بزن، فصل باراني خاطره‌اش در ذهن جويبارها باقي خواهد ماند

وقتي كه ديدم، از شوق در پوست نمي‌گنجيدم.اين روزها ميرعماد شايد گران‌ترين طرح براي مدپوش ها باشد.اگر تو

هم از شوق به هوا پريدي، شادي ات را با ستاره ها تقسيم كن.دلگيرتر از شبهاي بي‌ستاره دلهاي بي‌فروغ است
...

عيد يلدا

2007-12-22T00:44:00.000-08:00

گفته بودم زير باران بايد رفت... اما هواي بلاگ باراني نبود.خرده نگير.وقتي كه هوا باراني مي‌شود باز يادم مي‌آيد: شيشه پنجره را باران شست، از دل من چه كسي اما نقش چشمان تو را خواهد شست؟

مدتهاست كه باراني در دلم نيست.وقتي كه باران بي‌دعوت ببارد زياد، دلت حتى براي رنگين كمان هم تنگ نمي‌شود.در فصول باراني اينجا بارها زير باران مانده ام بي‌آنكه خبر از عاشقي باشد.و بارها بي دلتنگي سهراب زمزه كرده‌ام كه: چتر ها را بايد بست! تا دلخوش كنم كه چتري در كار نيست.

امروزها عيد است.عيد يلدا براي من كه هنوز به آيين باستاني‌ام نماز مي‌گزارم و مي‌خوانم: من كه هماره سجده را رو به ستاره كرده ام... بوسه به خاك مي‌زنم تا تو بر آستانه‌اي.

امروزها عيد است.عيد ميلاد براي مسيح.و براي هرآنكه هوسي از عاشقي در سر دارد.براي آنكه دست در دست هم آواز بخوانند و خدا را به رقص بياورند.

امروزها عيد است. براي آنانكه گوسپند قرباني كنند و خوراك تازه كنند.

اما من مي‌خواهم يلداوار بلند و فراخ بمانم.در غزلي كه قافيه‌اش را انگار در خانه جا گذاشته‌ام. و فرياد كنم كه پر ستاره ترين يلدا پيشكش چشمانت بانوي پرواز من. كاش خانه سالها لياقت ميزباني‌ات را داشته باشد.هر چند كه خوب مي‌دانم "جاي پرزدن زمين نيست توي قلب آسمونه..." اما تا جبران خوبيهايت زميني بمان.كوچ پرستوها طولاني نخواهد بود.

زير باران بايد رفت...

2007-12-19T08:24:00.000-08:00

مي‌پرسه : حياتمند يعني چي؟

مي‌گم :

بعضيا سالمندن...

بعضيا كارمندن...

بعضيا خردمندن...

...بعضيا

حالا منم حياتمندم.

حياتمند يعني كسي كه دچار حياته...، حياتمند يعني كسي كه مبتلاست.مبتلا به چي؟ مبتلا به بودن.و براي بودن شايد بايد يه جوري خودشو اثبات كنه.و شايد براي اثباتش، بايد كه بنويسه... بنويسه و بنويسه و بنويسه.

حياتمند يعني كسي كه حياتش رو فهميده.كسي كه شايد مي‌خواد دچار تكرار ها نباشه.مي‌خواد حيات داشته باشه و روزمرگي نكنه.

حياتمند مي‌گه: عادت همه چيز را ويران مي‌كند. واي به روزي كه حيات عادتمان باشد.مي‌دوني؟! حياتمند دچار حياته و در لحظه ها حياتش جاودانست. شايد حياتمند حاصل يك معجزه‌ست.شايد يك وحي مدام كه مي‌گه حيات داشته باش... و هر لحظه رو تا بي‌نهايتش زندگي كن.اسير دنياي روزمره مردم نباش.

حياتمند وقتي دلش مي‌گيره كتاب رو باز مي‌كنه... زير باران بايد رفت

حياتمند وقتي روزمرگي بياد سراغش(مث يه بيماري مسري) كتاب رو باز مي‌كنه... راه فراخ آنست كه بسياري از آن عبور مي‌كنند، ما هوشيار از راه تنگ عبور مي‌كند.آنست راه رستگاري

حياتمند وقتي حرف مي‌زنه شايد ديگران نمي‌فهمند.چون دوست داره تمرين كنه لهجه ستاره ها رو

حياتمند دوست داره همنشين گل رز باشه، همنشين پرنده ها،سنجابها

اگه آدمها از حياتمند فرار كنند، اون ناراحت نمي‌شه اما وقتي پرنده اي روي شونش نميشينه دلش مي‌گيره

حالا حياتمند مي‌خواد تقسيم كنه بودش رو با شما، با شما كه شايد مثل خودش فكر مي‌كنين: زير باران بايد رفت

...

به كجا چنين شتابان؟

2007-12-14T01:34:00.001-08:00

مدتهاست كه فكر يك وبلاگ ذهنم رو قلقلك ميده. نميدونم كه اين وبلاگ چطور از آب در مياد اما بالاخره كاري كه مدتها تو فكرش بودم رو شروع كردم.
نميدونم شنيدي يا نه ؟ شعر استاد امين‌پور رو ميگم: به كجا چنين شتابان؟
گون از نسيم پرسيد

-هوس سفر نداري؟
...
حالا اين قصه‌ي ماست. قصه‌ي ما كه قصد سفر كرديم. بي مقصود راه نيفتاديم... اما ميگه مقصد ما مسير ماست.و توي اين مسير چه چيزها كه نديدم...؟! و وقتي خسته لب پاشويه‌ي حوض نشستم ديدم...ديدم كه ماهيها حوضشان بي آب است. و شنيدم كه مي‌گفتند:

تو اگر در طپش باغ خدا را ديدي

همت كن و بگو ماهيها

... حوضشان بي‌آب است

و آخر براي تو كه مي‌پرسيدي

به كجا چنين شتابان؟
...به هرآنكجا كه باشد به جز اين سرا سرايم